راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 172

روایات بعد از زمان ابو بکر جعل شده است و آن ها را به هیچ وجه قبول ندارند.

ما اگر صرف نظر از فضیلت ها محور بحث را روی معایب و خطاها قرار دهیم،در کتب شیعه و سنّی،حتّی یک خطا از علیّ بن ابی طالب مشاهده نمی کنیم، درحالی که در کتاب های اهل سنّت مانند صحاح و کتاب های سیره و تاریخ شاهد خطاهای فراوانی برای دیگران می باشیم.

دربارۀ علیّ بن ابی طالب هر دو دسته دیدگاهی یکسان و مورد اتّفاق دارند، تاریخ نیز به اینکه بیعت صحیح و کامل فقط با علی انجام شده گواهی می دهد.

خود حضرت زیر بار این بیعت نمی رفت.مهاجر و انصار بر آن تأکید داشتند و عدّه ای نیز از بیعت با وی سر باز زدند و او آن ها را مجبور به این عمل نکرد، درحالی که بیعت ابو بکر بیعتی ساختگی بود که به گفتۀ عمر،خداوند مسلمان ها را از شرّ آن حفظ کند.خلافت عمر نیز بر مبنای میثاقی بود که با ابو بکر بسته بود و خلافت عثمان تنها یک بازی سیاسی-تاریخی تلقی می شد.عمر شش نفر را نامزد خلافت کرد و آن ها را واداشت از میان خود یک نفر را انتخاب کنند و بدان ها گفت اگر چهار نفر با یکدیگر موافق بودند و دو نفر مخالفت ورزیدند آن دو نفر باید کشته شوند و اگر این شش نفر به دو گروه سه نفری تقسیم شدند،باید رأی گروهی که عبد الرحمن بن عوف با آن هاست پذیرفته شود و چنانچه وقت گذشت و این جمع به توافق نرسیدند همه باید کشته شوند که این خود داستانی شگفت آور است!گفتنی است عبد الرحمن بن عوف،علی را انتخاب کرد به این شرط که در بین مردم طبق کتاب خدا و سنّت پیامبر و روش ابو بکر و عمر رفتار نماید.حضرت روش آن دو را نپذیرفت، امّا عثمان این شرط را پذیرفت و به خلافت رسید و حضرت از جلسه بیرون آمد.

امام علیه السّلام از قبل می دانست چه نتیجه ای به دست خواهد آمد.خطبۀ مشهور علی علیه السّلام در نهج البلاغه به نام«شقشقیه»به این مطلب اشاره دارد.

پس از علی،معاویه به خلافت دست یافت و آن را به پادشاهی تبدیل کرد و بنی امیّه آن را رواج دادند.پس از آن ها بنی عبّاس آن را از پدران خود دریافت کردند و