راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 191

خشمگین شود؟آیا واقعا ابو بکر قانع شد که خالد صرفا مرتکب یک اشتباه شده است؟اگر چنین باشد از آن به بعد بر افراد مجرم و فاسقی که به ناموس مردم تجاوز کنند و در مقام تأویل و توجیه عمل خود برآیند چه دلیلی می توانیم داشته باشیم؟ولی من معتقد نیستم که ابو بکر عمل خالد را که عمر بن خطّاب وی را دشمن خدا می نامید توجیه می کرد،زیرا عمر می خواست خالد را به جرم اینکه شخص مسلمانی را کشته است قصاص و به قتل برساند یا وی را به جرم عمل نامشروع با همسر مالک(لیلی)سنگسار کند؛امّا هیچ کدام از این کیفرها دربارۀ او عملی نگردید؛بلکه از آنجا که ابو بکر از وی طرفداری می کرد با پیروزی بر عمر بن خطّاب از آن تنگنا رها شد.ابو بکر بیش از دیگران خالد را می شناخت.

مورّخان می نویسند:ابو بکر پس از آن ماجرای زشت،خالد را به سوی یمامه اعزام کرد که وی پیروزمندانه برگشت و در پی آن با زنی ازدواج نمود،همان گونه که با همسر مالک رفتار کرد و این در حالی بود که هنوز خون مسلمان های بی گناه و نیز خون طرفداران مسیلمۀ کذاب نخشکیده بود و ابو بکر او را بر این کار زشتش شدیدتر از مورد نخست سرزنش و توبیخ کرد. (1)

تردیدی نیست این زن نیز شوهردار بوده که خالد شوهرش را کشت و همانند همسر مالک با او عمل منافی عفّت انجام داد.اگر چنین نکرده بود چه لزومی داشت که ابو بکر وی را شدیدتر از بار نخست مورد انتقاد و سرزنش قرار دهد.مورّخان عین نامه ای را که ابو بکر به خالد فرستاده است،نقل کرده اند که در آن می گوید:«برادرم خالد!به جان خودم،تو با خیالی راحت،پی درپی ازدواج می کنی با اینکه در نزدیکی تو هنوز خون های یک هزار و دویست انسان مسلمان نخشکیده است.» (2)وقتی خالد نامه را خواند گفت این کار آن مرد خشن است(منظورش عمر بن خطّاب بود.)

مطالبی که بیان شد از جمله دلایلی بود که مرا از افرادی چون صحابه و