راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 194

خویش گام برمی دارند؟افراد زیادی از این قبیل هستند که وقتی از آنان می پرسیم و با آن ها احتجاج می کنیم:در پاسخ می گویند:ما به اهل بیت و امام علی از دیگران نزدیک تریم،به آن ها احترام می گذاریم و به عظمت آن ها پی برده ایم و برتری و ویژگی های آنان بر کسی پوشیده نیست.

آری،آنچه را که بدان معتقد نیستند بر زبان می آورند یا آن که(بنابه گفتۀ خودشان) با دیدۀ احترام به آنان می نگرند و آن ها را به بزرگی و عظمت یاد می کنند؛امّا از دشمنان و مخالفان آن ها و کسانی که با آنان سر ستیز دارند پیروی و تقلید می کنند یا اینکه بیشتر آن ها اهل بیت را نمی شناسند و اگر از آن ها بپرسی اهل بیت چه کسانی هستند بلافاصله پاسخ می دهند اهل بیت یعنی همسران رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله که خداوند پلیدی ها را از آن ها دور و آنان را پاکیزه قرار داده است.

وقتی از یکی از همین افراد مطلبی پرسیدم،برایم پرده از این معمّا برداشت و گفت:«همۀ اهل سنّت از اهل بیت پیروی می کنند.»در شگفت شدم و پرسیدم:

چگونه؟وی گفت:رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله فرموده است:«نصف دین خویش را از عایشه بگیرید.»ما نیز نیمی از دین خود را از اهل بیت گرفته ایم.

پس معلوم می شود احترامی که آنان برای اهل بیت قایل هستند از این دیدگاه است؛امّا آن گاه که دربارۀ امامان دوازده گانه از آنان می پرسی می بینی غیر از امام علی و امام حسن و امام حسین شخص دیگری را نمی شناسند.از این گذشته آنان قایل به امامت امام حسن و امام حسین نیز نیستند،بلکه به معاویه پسر ابو سفیان که امام حسن را با زهر مسموم کرد احترام می گذارند و وی را«نویسندۀ وحی»می نامند و برای عمرو عاص به اندازۀ امام علی احترام قایلند.

این مطلب جز تناقض گویی و آمیختن حق با باطل و پوشاندن نور و روشنایی با تاریکی و ظلمت،چیز دیگری نیست؛وگرنه چگونه ممکن است در دل شخص مسلمان و مؤمن،هم دوستی خدا جایگزین شود و هم دوستی شیطان.خدای سبحان در قرآن مجید فرمود: لا تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ یُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللّهَ