راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 201

رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله در ماجرای صلح حدیبیّه و ممانعت وی از نوشتن منشور جهانی اسلام به دست رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله و اینکه گفت:«کتاب خدا برای ما بس است»اشاره نمودیم.

او ماجرای دیگری نیز با رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله دارد که می توان از آن به خودخواهی عمر پی برد،وی به خود اجازه داد با پیامبر خدا صلّی اللّه علیه و اله به بحث و مجادله و مخالفت بپردازد.

آن ماجرا جریان مژده دادن به بهشت است که رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله،ابو هریره را به حضور پذیرفت و بدو فرمود:هرکجا شخصی را دیدی با قلبی مطمئن به وحدانیّت خدا شهادت می دهد،او را به بهشت مژده بده.ابو هریره بیرون رفت و با عمر برخورد کرد.وی ابو هریره را از این عمل بازداشت و به اندازه ای او را کتک زد که به پشت روی زمین افتاد ابو هریره گریان نزد رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله برگشت و ماجرای خود و عمر را به عرض ایشان رسانید.حضرت به عمر فرمود:چه باعث شد که این کار را انجام دهی؟عمر در پاسخ گفت:آیا شما به ابو هریره دستور داده اید اگر کسی با اعتقاد کامل شهادت به وحدانیّت خدا بدهد،وی را وعدۀ بهشت دهد؟حضرت،گفتۀ ابو هریره را تأیید کرد.عمر گفت:این کار را نکن،می ترسم مردم به گفتن لا اله الاّ الله دل خوش کنند و اینک این عبد اللّه پسر اوست که چون می ترسد مردم بر اثر نبودن آب به تیمّم بگرایند،آن ها را به ترک نماز فرمان می دهد!

کاش آن ها آیات و روایات را آن گونه که هست رها می کردند و با اجتهاد خطرناک خویش آن ها را دستخوش تغییر و تبدیل نمی ساختند و باعث نابودی شرع اسلام و هتک محرّمات خدا و تفرقه و جدایی امّت نمی شدند و مسلمانان در وادی گمراهی های مذاهب گوناگون و دیدگاه های مختلف آنان و گروه های ستیزه جو و آشوب گر نمی افتادند.

ما از چگونگی موضع گیری های عمر در برابر رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله به این نتیجه می رسیم که عمر حتّی یک روز نیز رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله را معصوم ندانست،بلکه وی را مانند مردم معمولی می شمرد که دارای خطا و اشتباه و هم کارهای خوب می باشد.

از همین جاست که دانشمندان اهل سنّت معتقدند رسول اکرم صلّی اللّه علیه و اله تنها در امر تبلیغ