راه یافته یا چگونه شیعه شدم صفحه 85

نقشی مانند نقش خودم داشت که در جست وجوی حقیقت بود و هرکجا به حق دست می یافت آن را می پذیرفت؛بر همین اساس،کتابی بسیار سودمند بود و از آن استفادۀ فراوانی نمودم.

هنگامی که از نافرمانی یاران رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله گفت وگو می کرد و چندین مثال از جمله جریان«یوم الخمیس»را ذکر می کرد مات و حیران گشتم،زیرا من تصوّر نمی کردم عمر بن الخطّاب به فرمان پیامبر اعتراض کند و وی را به گفتن هذیان متّهم سازد.ابتدا تصوّر کردم این روایت،مربوط به کتب شیعه است،ولی هنگامی که ملاحظه کردم دانشمند شیعی آن را از صحیح بخاری و صحیح مسلم نقل می کند بر شگفتی ام افزود و با خود گفتم اگر این روایت را در صحیح بخاری پیدا کردم دیدگاه دیگری خواهم داشت.

به پایتخت مسافرت نمودم و از آنجا صحیح بخاری و صحیح مسلم و مسند امام احمد و صحیح ترمذی و موطّأ امام مالک و دیگر کتب معروف را خریدم.

تا رسیدن به منزل صبر نکردم،در مسیر بین تونس و قفصه درحالی که سوار بر وسیلۀ نقلیّۀ عمومی بودم-صحیح بخاری را ورق می زدم و ماجرای یوم الخمیس را جست وجو می نمودم.امید برخورد به آن را نداشتم،اتّفاقا آن را دیدم و چندین بار آن را مطالعه نمودم.همان گونه بود که سید شرف الدّین گفته بود سعی کردم با توجیهی ماجرا را تکذیب نمایم.بعید می دانستم عمر بن الخطّاب به چنین بی پروایی دست یازیده باشد،امّا کجا می توانستم چیزی را تکذیب کنم که در صحاح شش گانۀ خود یعنی صحاح اهل سنّت و جماعت آمده،صحاحی که خودمان را پایبند به پیروی از آن می دانستیم و به درستی آن ها شهادت می دادیم و شک در آن ها یا تکذیب برخی از آن ها به دور افکندن همۀ عقایدمان منجر می شد.

اگر دانشمند شیعی آن را از کتاب های خودشان نقل کرده بود هرگز آن را نمی پذیرفتم،ولی زمانی که از صحاح اهل سنّت که در آن جای سخن نیست نقل می کند-و ما می پنداشتیم که صحاح بعد از قرآن صحیح ترین کتاب ها هستند-