منابع فقه نزد«اهل سنت و جماعت»
اشاره
هرگاه منابع فقه در«اهل سنّت و جماعت»را جستجو کنیم،می بینیم که بسیاری از آنها از مرزهای قرآن و سنّت-که خدا و پیامبر تعیین کرده اند-به دور هستند.
منابع،نزد آنان،گذشته از کتاب و سنت،سنّت خلفای راشدین و سنّت صحابه و سنّت تابعین است که علمای حدیث هستند و سنّت فرمانروایان است که آن را«صوافی الامراء»می خوانند.و سپس قیاس،استحسان، اجماع و سدّ باب ذرائع است.
چنانکه می بینید این ده منبع در نزد آنان بر دین خدا حکومت می کند.
و برای اینکه بی دلیل سخن نگفته باشیم و توسن زبان را لگام گسیخته به تاخت نیاورده باشیم،یا برخی،ما را به گزافه گویی متهم نسازند،باید چند دلیل از سخنان آنان بیاوریم تا خوانندۀ گرامی در این باره به روشنی نتیجه بگیرد.
ما با«اهل سنّت و جماعت»دربارۀ دو منبع نخستین یعنی کتاب و سنّت،بحث نمی کنیم،زیرا در آن دو با آنان اختلافی نداریم،بلکه می گوییم واجب هم همین است که به آن دو مراجعه کنیم و نقل و عقل و اجماع،همین را نشان می دهد.و خدای متعال می فرماید: