- مقدّمه استاد سیّد محمّد جواد مهری 1
- اشاره 12
- اشاره 52
- نخست:خارج کردن مخالفان از صحنۀ اقتصادی و فلج کردن آنها 53
- دوم:برکناری و فلج کردن مخالفان از بعد اجتماعی 55
- سوّم:بیرون راندن مخالفان از صحنۀ سیاسی 58
- اشاره 73
- دلایل 76
- پس راه حل چیست؟! 193
- پس راه حلّ چیست؟ 194
- اشاره 202
- نخست-سنت خلفای راشدین 203
- دوم:سنت همۀ صحابه 206
- سوّم:سنت تابعین(علمای اثر) 207
- چهارم:شیوۀ فرمانروایان 209
- پنجم:دیگر منابع فقه،نزد«اهل سنّت» 212
- اشاره 240
- یادآوری ضروری 245
- ب-کتابهای متفرقه: 267
- أ-کتابهای دکتر محمد تیجانی: 267
راشدین در این حدیث،امامان اهل بیت هستند.و اینجا چند دلیل دیگر نیز برای کسانی که آن کتاب را نخوانده اند،می آوریم:
بخاری و مسلم و همۀ محدّثان آورده اند که رسول خدا خلفای خود را در دوازده تن،محدود کرده،و فرموده است:جانشینان من دوازده نفرند که همه از قریشند.این حدیث صحیح،نشان می دهد که مقصود،امامان اهل بیت(علیهم السلام)هستند نه خلفا و فرمانروایانی که خلافت را غصب کردند.
کسی را می رسد که بگوید:خواه مقصود،دوازده امام از اهل بیت باشد،چنانکه شیعه می گوید یا خلفای چهارگانه(راشدین)چنانکه «سنّی»می گوید،منابع فقه سه چیز است:قرآن،سنت و سنت خلفا.
و این بنا به مذهب«اهل سنّت»درست است،ولی بنا به نظر شیعه درست نیست،زیرا امامان اهل بیت-چنانکه پیش از این گفتیم-چیزی را به اجتهاد خود نیفزوده اند،بلکه تنها سنّت جدّشان رسول خدا را می گویند که از او آموخته اند و آن را نگهداشته اند،تا در حالت نیاز به مردم نشان دهند.
ولی«اهل سنّت و جماعت»،کتابهای خود را با استدلال به سنّت ابو بکر و عمر به عنوان منابع قانونگذاری و فقه،پر کرده اند.هرچند اینها با کتاب و سنّت،مخالف باشد.
چیزی که بر یقین ما می افزاید اینکه ابو بکر و عمر،مقصود پیامبر در این حدیث نبوده اند،زیرا علی(علیه السلام)نپذیرفت که با سنّت آنان حکومت