اهل سنت واقعی جلد 1 صفحه 210

ابن حزم ظاهری در پاسخ«اهل سنّت و جماعت»می گوید:بنابر آنچه شما می گویید،پس فرمانروایان آنچه را از شریعت خدا و رسول بخواهند می توانند باطل سازند و می توانند بر آن بیفزایند.و در این زمینه تفاوتی میان افزودن و کاستن در دین نیست.و هرکس این را اجازه بدهد،به اجماع امّت،کافر است. (1)

ذهبی به ابن حزم پاسخ می دهد که:این گزارشی نادرست و اشتباهی آشکار است،زیرا همۀ امّت بجز داوود بن علی و پیروان او اتفاق نظر دارند که اولو الامر،حقّ صدور حکم و فتوا با نظر و اجتهاد را دارند،به شرط آنکه در حادثۀ مورد نظر،نصّ وجود نداشته باشد.و می گویند:با علم به نصّ و گفتار صریح،آنان حق اجتهاد را ندارند.بنابراین روشن می شود که آنان می توانند چیزهایی را که اجازه داده شده بر دین بیفزایند ولی نمی توانند هرچه را بخواهند از دین باطل کنند.

ما به ذهبی می گوییم:چگونه ادّعای اجماع می کنی با آنکه خودت، داوود بن علی و پیروانش را جدا کرده ای؟!و چرا پیروان او را نام نبرده ای؟و چرا شیعه و امامان اهل بیت را استثنا نکرده ای؟آیا به نظر تو، آنها بخشی از امّت اسلامی نیستند؟!یا تمایل تو به نزدیک شدن به فرمانروایان،تو را واداشته که به آنان اجازه دهی بر دین بیفزایند،تا بر ثروت و شهرت تو افزوده شود؟آیا فرمانروایانی که به نام اسلام حکومت می کرده اند،چیزی از نصوص قرآنی و نصوص نبوی را می دانستند که در