شبهای پیشاور در دفاع از حریم تشیع صفحه 696

علی سکوت اختیار کرد آن حضرت بهمین مقدار اکتفا کرده اجازه ورود داد وارد شدند سلام کردند بی بی مظلومه رو بدیوار کرد ابی بکر گفت ای حبیبۀ رسول خدا بخدا قسم خویشی رسول اللّه را دوست تر دارم از خویشی خودم و ترا از دخترم عایشه بیشتر دوست می دارم ای کاش بعد از رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم مرده بودم من قدر و شرف و فضل تو را از همه بهتر می دانم و اگر تو را از حق ارث منع کردم از جانب آن حضرت بوده که خودم شنیدم فرمود لا نورّث ما ترکنا فهو صدقه.

حضرت فاطمه سلام اللّه علیها بامیر المؤمنین علیه السّلام فرمود من حدیثی از رسول اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم بیادشان می آورم شما را بخدا قسم آیا نشنیدید از آن حضرت که فرمود رضا فاطمه من رضای و سخط فاطمه من سخطی فمن احبّ فاطمه ابنتی فقد احبّنی و من ارضی فاطمه فقد ارضانی و من اسخط فاطمه فقد اسخطنی (1).

قالا نعم سمعناه من رسول اللّه صلّی اللّه علیه و سلّم گفتند بلی شنیدیم از رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم این کلمات را آنگاه بی بی مظلومه فرمودند فانّی اشهد اللّه و ملائکته انکما اسخطتمانی و ما ارضیتمانی و لئن لقیت النبی لاشکونّکما الیه (2).

ابی بکر از کلمات و بیانات بی بی دلتنگ و گریان شد و گفت بخدا پناه می برم از سخط تو و سخط آن حضرت آنگاه فاطمه با ناله فرمود و اللّه لادعون الله علیک فی کلّ صلاه اصلّیها ثم خرج باکیا یعنی بخدا قسم در هر نمازی بر تو نفرین می نمایم ابی بکر از شنیدن این کلمات با چشم گریان بیرون رفت مردم اطرافش را گرفتند دلداریش می دادند گفت وای بر شما همه خوش حال بخانه های خود پهلوی عیالاتتان می روید مرا واگذارید لا حاجه فی بیعتکم اقیلونی بیعتی هیچ احتیاجی به بیعت شما ندارم مرا واگذارید بخدا قسم میل ندارم بیعت من بر گردن مسلمانی باشد بعد از آنچه دیدم و