شبهای پیشاور در دفاع از حریم تشیع صفحه 716

عجبا خبری بخاطرم آمد که میر سید علی فقیه همدانی شافعی در مودت سیم از موده القربی از خود عایشه نقل نموده که گفت رسول اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمود انّ اللّه قد عهد الیّ من خرج علی علیّ فهو کافر فی النار (1).

عجب آنکه وقتی باو اشکال کردند که چرا با شنیدن چنین کلامی از پیغمبر بر علی خروج نمودی عذر غیر مقبول(بدتر از گناه)آورد گفت نسیت هذا الحدیث یوم الجمل حتّی ذکرته بالبصره یعنی فراموش کردم این حدیث را روز جمل تا آنکه در بصره یادم آمد.

شیخ- با چنین بیانی که خود می کنید پس چه اشکالی بر ام المؤمنین رضی اللّه عنها دارید بدیهی است آدمی مرکز سهو و نسیان می باشد.

داعی- ممکن است داعی هم بگویم در روز جمل که نائرۀ حرب مشتعل بود حدیث را فراموش نموده ولی از روز حرکت از مکه که تمام دوستان حتی زنان پاک رسول اللّه منعش نمودند که حرکت بیجا مکن زیرا مخالفت با علی مخالفت با پیغمبر است بازهم حدیث یادش نبود؟!.

آیا مورّخین خودتان که وقعۀ جمل را نوشتند یادآور نشدند که رسول اکرم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم فرمودند عایشه بترس از آن راهی که سگهای حوأب بر تو پارس نمایند وقتی عازم بصره بود اول شب که به آب بنی کلاب رسیدند و سگها اطراف محمل او را گرفته پارس نمودند سؤال نمود اینجا کجا است گفتند حوأب متوجّه خبر و فرموده رسول خدا شد چرا باز فریب طلحه و زبیر را خورد و طی طریق نمود تا ببصره رسید و آن فتنه عظیم را برپا نمود آیا می توانید گفت فراموش کرده بود یا حقّا متعمّدا عالما عارفا طی طریق نمود؟!.

آیا این دلیل لکه بزرگی نبود که دامن امّ المؤمنین عایشه را آلوده نمود که به هیچ آبی پاک نخواهد شد چه آنکه عالما عامدا تمرّد امر خدا و پیغمبر نمود و فریب