- دیباچه 1
- مقدمه 4
- اشاره 4
- بزرگان معتقد به توسل 22
- شیخ یوسف احمد الدجوی (رحمة الله) 35
- اشاره 37
- توسل 37
- ورود به بحث 38
- روح و عمل آن پس از مرگ 47
- توسل از نگاه شوکانی 48
- اشاره 55
- جواز توسل به پیامبر در زمان حیات و وفات 55
- الف) پیش از وجود پیامبر (ص) 61
- ب) در زمان حیات پیامبر (ص) 62
- ج) پس از وفات پیامبر (ص) 64
- خلاصه 68
- توسل و استغاثه 71
- اشاره 71
- خلاصه 81
- ردّ شبهات توسل و استغاثه 84
بخش ششم، ص 498 نیز درباره توسل سخن گفته است.
11. علامه «ابنحجر هیثمی»؛ در حاشیهای که بر کتاب «الایضاح» نوشته (ص 499) به این موضوع پرداخته است. همچنین وی رسالهای را به این موضوع اختصاص داده و آن را «الجوهر المنظم» نامیده است.
12. حافظ «شهاب الدین محمد بن محمد بن جزری دمشقی»؛ در کتاب «عدة الحصن الحصین فی فضل آداب الدعاء» به این موضوع پرداخته است.
13. علامه «محمد بن علی شوکانی»؛ در کتاب «تحفة الذاکرین»، ص 161.
14. علامه محدث «علی بن عبدالکافی السبکی»؛ در کتاب «شفاء السقام فی زیارة خیر الأنام».
15. حافظ «عماد الدین ابنکثیر»؛ در تفسیر آیه 64 سوره نساء (1) داستان عتبی و فرد اعرابی را نقل میکند که برای زیارت پیامبر (ص) و طلب شفاعت از ایشان آمد. عتبی نیز به او اعتراض نکرد. همچنین در این باره روایت توسل حضرت آدم (ع) به پیامبر (ص) را از کتاب «البدایة و النهایة» نقل میکند. (2) وی این حدیث را جعلی نمیداند. همچنین داستان مردی را
1- وَما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِیماً؛ «و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم، مگر آنکه به توفیق الهی از او اطاعت کنند و اگر آنان وقتی به خود ستم کرده بودند، پیش تو میآمدند و از خدا آمرزش میخواستند و پیامبر [نیز] برای آنان طلب آمرزش میکرد، قطعاً خدا را توبهپذیرِ مهربان مییافتند». نساء: 64
2- ابنکثیر، البدایة والنهایة، ج 1، ص 180.