- دیباچه 1
- مقدمه 4
- اشاره 4
- بزرگان معتقد به توسل 22
- شیخ یوسف احمد الدجوی (رحمة الله) 35
- اشاره 37
- توسل 37
- ورود به بحث 38
- روح و عمل آن پس از مرگ 47
- توسل از نگاه شوکانی 48
- اشاره 55
- جواز توسل به پیامبر در زمان حیات و وفات 55
- الف) پیش از وجود پیامبر (ص) 61
- ب) در زمان حیات پیامبر (ص) 62
- ج) پس از وفات پیامبر (ص) 64
- خلاصه 68
- توسل و استغاثه 71
- اشاره 71
- خلاصه 81
- ردّ شبهات توسل و استغاثه 84
ارجمندند. پس به خاطر او به من رحم کن». خداوند در روز قیامت بسیاری از مردم را به خاطر پیامبر (ص) و دیگر پیامبران، صالحان و دانشمندان خواهد بخشید.
اکرام برخی از بندگان از سوی خداوند به خاطر پیامبرش یا تکریم برخی از بندگان به خاطر برخی دیگر، امری پذیرفته شده است. به همین دلیل است که بر مرده نماز میگزارند و میگویند: «وَقَد جِئناکَ شُفَعاءَ فَشَفِّعنا فِیهِ». (1) در واقع از خداوند میخواهند که به خاطر آنها از اشتباهات متوفی درگذرد و او را اکرام کند.
آنچه بیان شد، برای اثبات این است که خداوند برخی از بندگان را به خاطر برخی دیگر مورد رحمت خویش قرار میدهد؛ زیرا روح پیامبر (ص) یا ولی خدا، توجه انسان به خود را به طور کامل درک میکند؛ زیرا آن حضرت کریم است و نزد خداوند آبرو دارد؛ همانگونه که خداوند درباره برخی از برگزیدگان خود میفرماید: وَکانَ عِنْدَ اللهِ وَجِیهاً؛ «و نزد خدا آبرومند بود». (احزاب: 69)
همچنین درباره حضرت عیسی (ع) فرموده است: وَجِیهاً فِی الدُّنْیا وَالآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِینَ؛ «در حالی که [او] در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان [درگاه خدا] است». (آل عمران: 45) وقتی فردی به این روح متوسل میشود و تضرع میکند، این روح نیز به او توجه پیدا کرده و برایش دعا میکند. ملائکهای که آن رو ح را دوست دارند و از خشنودی و خرسندی آن شادند
1- [خداوندا!] ما برای شفاعت از او آمادهایم، شفاعت ما را بپذیر.