محبوبیت ائمه بقیع علیهم‌السلام نزد اهل سنت صفحه 111

نیستی، پس مرا ببخش.

فرمود: خداوند تو را بیامرزد.

آن مرد گفت: خدا می‌داند که رسالت خویش را کجا قرار دهد و به امام گفت: اللَّهُ أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ (1)

». (2)

از عفو و گذشت حضرت فراوان آمده، از جمله ذهبی به نقل از ابویعقوب مدنی آورده است: برای حسن بن حسن از امام زین العابدین، کدورت و دل‌خوری پیش آمد. حسن پیش امام سجاد(ع) آمد و آن چه می‌توانست به آن بزرگوار ناسزا گفت و رفت و ایشان سکوت فرمودند: شب که فرا رسید، علی ابن‌الحسین(ع) درِ خانه حسن را زدند، وقتی بیرون آمد، فرمودند: پسر عمو! اگر آن چه گفتی، راست گفتی، خدا از من درگذرد و اگر دروغ گفتی، از تو درگذرد. پس فرمودند: خداحافظ! حسن(که چنین انتظاری از حضرت نداشت، شرمنده و ناراحت) در پی امام سجاد(ع) راه افتاد و آن قدر گریه کرد تا دل امام(ع) به حالش سوخت. (3)

این واقعه نیز حکایت از صبر و حلم فراوان حضرت دارد، آمده است که علی بن الحسین(ع) در میان جمعی نشسته بود. ناگهان صدای شیون و گریه از خانه‌اش به گوش رسید. وی برخاست و به خانه خود رفت و پس از اندکی بازگشت. از ایشان پرسیدند: آیا کسی مرده بود؟

1- انعام: 124
2- مرآة الجنان، ج 1، ص 191؛ شذرات الذهب، ج 1، ص 104
3- تاریخ الاسلام، ذهبی، ص 431