- پیشگفتار 1
- مشرق سخن 7
- فصل اوّل: امام حسن مجتبی (ع) 7
- تبارشناسی امام حسن مجتبی (ع) 11
- تولّد 11
- نامگذاری 11
- نسب امام مجتبی (ع) 12
- چهره و اندام 13
- محبوب پیامبر (ص) 14
- دوران جوانی و نوجوانی 19
- همسران و فرزندان 21
- امام حسن (ع) از نگاه صحابه و دیگران 23
- شخصیتشناسی امام حسن (ع) 26
- سید جوانان اهل بهشت 26
- بندگی و ارتباط با خدا 28
- علم و دانش 30
- سخنوری 32
- شجاعت 34
- سیره سیاسی امام حسن (ع) 37
- حلم و بردباری 47
- مروت و جوانمردی امام 50
- تواضع امام حسن (ع) 54
- اطعام و رسیدگی به محرومان 55
- سخاوت امام (ع) 56
- شهادت امام حسن (ع) 61
- جود و کرم 66
- صبر و بردباری 66
- گزیدهای از سخنان امام حسن (ع) در منابع اهل سنت 66
- مکارم اخلاق 67
- بهترین و بدترین مردم 67
- بهترین برادر 68
- عوامل نابودی و هلاکت 68
- میزان محبت به اهل بیت (علیهم السلام) 69
- فواید رفتن به مساجد 70
- فصل دوم: امام زین العابدین (ع) 72
- طلوع سخن 72
- تبارشناسی حضرت سجاد (ع) 75
- نامگذاری 77
- 1. دانش 78
- شخصیتشناسی امام زینالعابدین (ع) 78
- اشاره 78
- اشاره 78
- الف: اصول اعتقادی 80
- ابعاد مختلف صحیفه سجادیه 80
- اشاره 80
- ب: احکام و فروع دین 81
- 2. عبادت و بندگی 84
- 3. شایستگی سیاسی و مقبولیت مردمی 92
- 4. سخاوت حضرت 104
- 5. تواضع و فروتنی 107
- 6. حلم و گذشت 109
- امام سجاد (ع) از دیدگاه صحابه و دیگران 112
- دو کرامت از امام سجاد (ع) و فرجام کار 114
- بیماری امام، مصلحتی الهی 117
- پرواز به سوی دوست 118
- تفکر 120
- قناعت 120
- سخنان حکمتآموز حضرت سجاد (ع) در منابع اهل سنت 120
- سپاسگزاری 120
- دوستی 121
- دعا و مناجات 121
- امر به معروف و نهی از منکر 121
- بردباری 121
- معیار دوست گزینی 122
- توبه 122
- کتمان علم 123
- طغیان بدن 123
- قتل عمد 123
- چاپلوسی 123
- غیبت 123
- خنده بلند 124
- دوستی و دیدار برای خدا 124
- نام نیک 124
- عبادت 124
- ترک گناه 125
- تعلیم 125
- مطلع سخن 126
- فصل سوم: امام محمد باقر (ع) 126
- تبارشناسی امام باقر (ع) 130
- همسر و فرزندان 133
- امامت حضرت 135
- ویژگیهای ظاهری 135
- شخصیتشناسی امام باقر (ع) 136
- بندگی و پارسایی 136
- دانش و بینش امام (ع) 141
- شاگردان حضرت 145
- سیره سیاسی امام باقر (ع) 146
- زهد حضرت 153
- امام و انس به قرآن 154
- تسلیم و رضا 157
- همدردی با مصیبت دیدگان 157
- اخلاق معاشرت 159
- مناعت طبع امام باقر (ع) 160
- دنیا گریزی 161
- بخشندگی و سخاوت 162
- امام باقر (ع) در نزد شخصیتهای اهل سنت و نقل کرامتی از ایشان 164
- برگی از کرامات حضرت 167
- پرواز به سوی دوست و گلبرگی از سخنان حضرت 169
- شهادت امام (ع) 169
- پرتوی از سخنان تابناک امام باقر (ع) 171
- رسیدگی به دوستان 172
- پرهیز از خصومت و جدال 172
- خدامحوری و دنیاگریزی 173
- دعا و نیایش 176
- ارزش عالم 176
- حُسن خلق و مدارا با برادران ایمانی در مسایل اقتصادی 177
- رفع اتهام 178
- پرهیز از کسالت 178
- سپیده سخن 179
- فصل چهارم: امام صادق (ع) 179
- تبارشناسی حضرت صادق (ع) 183
- شخصیتشناسی امام صادق (ع) 185
- 1. جایگاه علمی امام (ع) 185
- 2. عبادت و بندگی 192
- 3. موضعگیری سیاسی امام صادق (ع) 195
- 4. خوشرویی و حُسن خلق 199
- 5. مستجاب الدعوه 201
- 6. احسان و رسیدگی به محرومان 205
- 7. بردباری و گذشت 209
- 8. آراستگی ظاهری 212
- میوه دادن درخت خشکیده 214
- کراماتی از حضرت صادق (ع) و فرجام زندگی 214
- ترور نافرجام 215
- شهادت امام صادق (ع) 216
- نماز 218
- محبت به مردم 218
- رابطه دعا و عمل 218
- سخنان حکمتآموز حضرت در منابع اهل سنت 218
- دوستی اهل بیت (علیهم السلام) 218
- عاق والدین 219
- ایجاد فتنه 219
- پیروی از عترت 219
- منزلت علی (ع) 220
- دوستی خانواده علی (ع) 220
- کنترل خشم 220
- صبر بر آزار همسایه 220
- فلسفه تحریم ربا 221
- امتیاز انسان 221
- فرار از معصیت 221
- تواضع 221
- تقوا 222
- دختران و پسران 222
- عوامل عزّت 222
- تأثیر همنشینی با بدان 222
- منابع و مآخذ 223
به طوری که در تاریخ آمده است، حضرت از ابوولاد کاهلی درباره زید پرسید و او گفت: او را در حالی که مصلوب بود، دیدم، کسانی او را شماتت و افرادی نیز او را ستایش میکردند. حضرت فرمود: ستایش کنندگان با او در بهشت و شماتت کنندگان، شریک خون او هستند. (1)
ناگفته نماند که خود زید هم به امامت امام صادق(ع) معتقد بود.
قیامی دیگر که در عصر امام صادق(ع) اتفاق افتاد، قیام محمد نفس زکیه بود که امام صادق(ع) از همان آغاز با قیامشان مخالف بود. به آنان گوشزد میکرد که شما به حکومت نمیرسید و محمد کشته میشود.
منابع تاریخی، ماجرای بیعت علویان و عباسیان را با محمد که عبدالله او را به عنوان «قائم آل محمد» معرفی میکرد، نوشتهاند.
به طور خلاصه این که، گروهی از بنیهاشم انجمنی در ابواء تشکیل دادند که در آن میان، چون سخن از حضور امام صادق(ع) به میان آمد، عبدالله(پدر نفس زکیه) گفت: او را اینجا نمیخواهیم که مبادا او کار را بر شما تباه کند(یعنی با قیام شما مخالفت کند).
امام در آن جمع حاضر شد و فرمود: این کار را نکنید، زیرا هنوز زمان آن(قیام مهدی موعود) نرسیده است آن گاه دست به شانه عبدالله بن حسن زد و فرمود: به خدا سوگند، منصب خلافت به تو و
1- نثرالدرّ، ج 1، ص 353