زبان به کام عطش صفحه 135

ص:140

از آنها را از دست دادند، از دیگری استفاده کنند. یعنی چنان چه شمشیر در دست راست حضرت بوده و از ایشان جدا شده، سلاح دیگری به همراه داشته اند تا بتوانند دفاع را ادامه دهند (کما اینکه در روایت مذکور، به حمل «شمشیر» و «نیزه» اشاره شده است).

البته گاهی نیز طوری می جنگیدند که سلاح از کف دشمن بستانند؛ بنابراین نیازی نیست شمشیر را از دست راست بگیرند و به دست چپ بدهند، ضمن اینکه در مقاتل نیامده همان شمشیری که در دست راست بود، به دست چپ گرفتند.

درباره به دندان گرفتن مشک نیز تردیدی نیست عبّاسی که دستانش از بدن جدا شده و تمام هدفش رساندن آب به خیام حرم است، از هیچ تلاشی دریغ ندارد، حتی اگر مجبور باشد مشک را با دندان های خویش نگه دارد.

اصلاً دست حضرت چگونه قطع شده؟ از مچ؟ از آرنج؟ از کتف؟

آیا چنان ماه رشادتی را می توان با چنین پرده ای از جنس دود، بی نور جلوه داد؟ هیهات که این طرح و طراح، بتوانند ذرّه ای از پرتوافشانی ماه بنی هاشم، بکاهند.

کسی که سوار بر اسب باشد، به یقین نمی تواند به راحتی خود را