- تقریر آیه الله تربتی کربلایی 1
- پیشگفتار 6
- اشاره 12
- فصل اول 12
- وای... عطش 12
- مقدمه 18
- پاسخ 32
- فصل دوم 56
- اشاره 56
- رنگ نداشت... 56
- پاسخ 61
- چرایی تمام ماجرا 67
- چرایی تحمیل عطش به خاندان عصمت 70
- چرایی هدف قرار گرفتن شیرخوارگان 71
- اشاره 71
- در پی پاسخ 72
- خطبه امام در شب عاشورا 73
- نامه یزید به عبیدالله 73
- تنها، امام سجّاد 78
- اشاره 78
- عصر عاشورا 79
- در کوفه 80
- در شام 81
- سرانجام کاروان آزادگان حسینی 82
- چرایی هدف قرار گرفتن طفل تشنه 87
- خردسال خواندن امام سجّاد علیه السّلام 90
- اشاره 90
- عصر عاشورا 93
- مجلس ابن زیاد 95
- پایان 99
- خویش یا هیچ 103
- گره اصلی در شهادت علی اصغر علیه السّلام 112
- سخن آخر 116
- اشاره 118
- مشک به دوش 118
- فصل سوّم 118
- مقدمه 123
- پاسخ 131
- پایانی بر آغاز 139
- فهرست منابع و مأخذ 144
- پوشش گیاهی منطقه کربلا در سال ٦١ هجری 161
- تصاویر 161
- تصویر شماره (١) 161
- تصویر شماره (٢) 162
- بیابان های موجود در مسیر حرکت کاروان حسینی 162
- تصویر شماره (٣) 163
- محلّ های کفّ العبّاس در شهر مقدّس کربلا 163
- تقویم سال میلادی، فصل ها و ماه های آن 164
- تصویر شماره (٤) 164
ص:9
صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین، نه تنها موضع دفاعی بلکه موضع جهادی، که الله تعالی فرمود: «وَالَّذینَ جاهَدُوا فینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنین».(1)
و از عزیزانی که در دفع شبهه های مسموم کوشیده، نور دیدگانم نواده فاطمه زهراء سلام الله علیها می باشد که به یقین مخاطب ملکوتیان خواهد بود در قیامت کبری به «مَرْحَباً طُوباکَ طُوباکَ یادافِعَ الْکِلابِ عَنِ الْأَبْرارِ وَ یا أَیُّها الْمُتَعَصِّبُ لِلْأَئِمَّهِ الْأَخْیارِ».(2)
1- سوره(29) العنکبوت آیه 70.
2- تفسیر منسوب به امام حسن زکی عسکری علیه السّلام: ص350 ح236. الإحتجاج: ج1 ص19 و ج2 ص440. الصّراط المستقیم: ج3 ص58 از مولا علیّ بن موسی الرّضا علیه السّلام روایت شده که فرمودند: أَفْضَلُ ما یُقَدِّمُهُ الْعالِمُ مِنْ مُحِبّینا وَ مَوالینا أَمامَهُ لِیَوْمِ فَقْرِهِ وَ فاقَتِهِ، وَ ذُلِّهِ وَ مَسْکَنَتِهِ، أَنْ یُغیثَ فِی الدُّنْیا مِسْکیناً مِنْ مُحِبّینا مِنْ یَدِ ناصِبٍ عَدُوٍّ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ، یَقُومُ مِنْ قَبْرِهِ وَ الْمَلائِکَهُ صُفُوفٌ مِنْ شَفیرِ قَبْرِهِ إِلٰی مَوْضِعِ مَحَلِّهِ مِنْ جِنانِ اللَّهِ فَیَحْمِلُونَهُ عَلٰی أَجْنِحَتِهِمْ، یَقُولُونَ: مَرْحَباً طُوباکَ طُوباکَ یادافِعَ الْکِلابِ عَنِ الْأَبْرارِ، وَ یا أَیُّها الْمُتَعَصِّبُ لِلْأَئِمَّهِ الْأَخْیارِ بهترین توشه ای که دانای از دوستداران و پیروان ما (اهل بیت) برای روز تهی دستی، نیاز، خواری و بی نوایی خویش، پیشاپیش می فرستد، این است که در دنیا ناتوانی از دوستداران ما (اهل بیت) را از دست یک ناصبی که دشمن خدا و پیامبر اوست نجات دهد (که چون چنین کند) از قبرش برمی خیزد در حالی که فرشتگان از کنار قبرش تا جایگاهش در بهشت های خداوند، صف کشیده اند. سپس او را روی بال های خود حمل می کنند. می گویند: «خوشا به حالت، خوشا به حالت، ای کسی که سگ ها را از نیکان دور کردی و ای کسی که برای امامان پاک، غیرت ورزیدی».