زبان به کام عطش صفحه 79

ص:84

سجّاد علیه السّلام فرمودند: «لَمْ یَکُنِ اللَّهُ لِیَقْطَعَ نَسْلی مِنَ الدُّنْیا چنین نیست که خداوند، نسل مرا از دنیا، ببُرد»(1). و این یعنی تمام پسران سیّدالشّهداء علیه السّلام کشته می شوند، جز امام سجّاد علیه السّلام. روایات قابل استناد بسیاری این مهم را ثابت می کند.

تاریخ نیز صراحتاً بیان می کند که غیر از امام سجّاد علیه السّلام، تمام پسران امام کشته شدند(2) حال آن که نوزاد و شیرخوار، کوچک و کودک، نوجوان و جوان بودند و تمامی شیعیان می دانند که زنده ماندن امام سجّاد علیه السّلام نیز معجزه ای بود که به اراده الهی و با دستان مقتدر زینب کبری سلام الله علیها، تحقّق یافت.

عصر عاشورا

شمر لعنه الله به سوی خیمه های نیم سوخته رو آورده و تصمیم به کشتن امام سجّاد علیه السّلام می گیرد(3) و دلیل این تصمیم

1- الهدایه الکبری: ص205 از او: اثبات الهداه: ج1 ص654 رقم 825 و ج2 ص587 رقم61، مدینه المعاجز: ص286.

2- الأنساب للسّمعانی: ج3 ص476، مرآه الجنان: ج1 ص133. تاریخ طبری: ج5 ص390 از او: البدایه و النّهایه: ج8 ص197، مثله الأمالی شجری: ج1 ص192، تهذیب الکمال:6/429. سیر أعلام النّبلاء: ج3 ص208.

3- الطّبقات الکبیر: ج5 ص156- 157، از او: کشف الغمّه: ج2 ص90- 91. الکامل فی التاریخ: ج3 ص295. نهایه الإرب: ج20 ص460. البدایه و النّهایه: ج8 ص188- 189. الفصول المهمّه: ص198. تذکره الخواصّ: ص147. جواهر المطالب: ج2 ص290.