زبان به کام عطش صفحه 82

ص:87

عبارت نقل شده دقّت کنید: «و إلی القتل أتی بک یا علیّ؟ ثمّ أمر بقتله برای کشته شدن به اینجا آورده شدی؟ ای علی (مقصود امام سجّاد است). سپس دستور به کشتن حضرت داد». یعنی باید تو را می کشتند و زحمت را بر تو بسیار ساختند که تا اینجا آورده شدی، ولی اکنون دیگر تمام است(!!!)

به راستی، امام سجّادی که بیمار است، از نبردی عظیم و بی مثال، جان سالم به در برده و بیرون شده، اسیر است و هیچ حرکتی علیه حکومت انجام نمی دهد، چرا باید فرمان قتل او صادر شود؟ و چرا این فرمان، مقارن با شناسایی اوست؟ قیام علیه یزید یا بیعت نکردن، جواز قتل بود یا نسل حسین بودن؟ آیا این ها همه، به معنای اراده دشمن بر کشتن تمامی نسل امام غریب ما، سیّدالأنام، حسین علیه السّلام نیست؟

سرانجام کاروان آزادگان حسینی

یزید لعنه الله با اهل شام درباره اینکه با بازماندگان اهل بیت علیهم السّلام چه کند، مشورت کرد و در پاسخ چنین شنید: «کوچک و بزرگ آنان را بکش و یک تن از