زبان به کام عطش صفحه 86

ص:91

ریزد حال آنکه فردا بیرون می روند و کشته می شوند.(1)

ایشان را در چنان مکانی اسکان می دهند و با قراری از پیش تعیین شده، برنامه کشتار اعلام می کنند طوری که نگهبانان از آن آگاهند... این امری پنهان و پوشیده نبوده است...

اینجاست که درمی یابیم معنای دقیق کلام امام را، هنگامی که علی اصغر شیرخوار او هدف واقع گشت، دستان را از خون آن غنچه غرق خون پر ساخته، به سوی آسمان پرتاب می نمود و می فرمود: «اللَّهُمَّ إِنّی أُشْهِدُکَ عَلٰی هٰؤُلاءِ الْقَوْمِ، فَإِنَّهُمْ نَذَرُوا أَنْ لا یَتْرُکُوا أَحَداً مِنْ ذُرِّیَّهِ نَبِیِّکَ بارخدایا، تو را گواه می گیرم بر این مردم که بر خویش واجب ساختند یک تن از نوادگان پیامبرت را رها نکنند (و بکشند)» (2)در نقلی دیگر می خوانیم: «اللَّهُمَّ إِنّی أُشْهِدُکَ عَلٰی هٰؤُلاءِ الْقَوْمِ الظّالِمینَ، إِنَّهُمْ آلَوْا عَلٰی أَنْفُسِهِمْ أَنْ لا یُبْقُوا مِنْ ذُرِّیَّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ أَحَداً الاها، تو را گواه می گیرم بر این مردم ستمکار،

1- بصائرالدرجات: ج1 ص337 ب12 ح1 از او: بحارالأنوار: ج45 ص177 ب39 ح25 و ج46 ص70 ب5 ح47، عوالم العلوم: ج 17 ص413 ح12 و ج 18 ص96 ح1. مناقب آل أبی طالب علیهم السّلام: ج 4 ص145. ر.ک: الخرائج و الجرائح: ج 2 ص753 ب15 ح71.

2- مقتل أبی مخنف: ص83- 84 از او: معالی السّبطین: ج1 ص424- 425.