زبان به کام عطش صفحه 96

ص:101

مسلّماً نمی شد بگویند امام سجّاد در کربلا کودک بوده، در کوفه مردی کامل!!! و کاملاً طبیعی است که اینجا نیز دست از امام سجّاد برندارند، امّا آنان برای پرداخت این دروغ، دست به کاری شگفت زدند: گفتند به اشاره ابن زیاد، امام سجّاد علیه السّلام مورد تفحّص واقع شده(1) و بسیار جالب تر اینکه چون گفته می شود امام سجّاد، نوجوانی بالغ است، بلافاصله، دستور قتل ایشان صادر می شود؛ گویی جواز حکم اعدام ارائه شده است! و این موضوعی بسیار عظیم است... این حکم دوران جاهلیت است که پس از جنگ، در میان اسیران، تفحّص می کردند و تمامی افراد بالغ را می کشتند!...

هرچند کلّ این نظریه پردازی، جز دروغی زشت و کثیف نیست، امّا نباید به سادگی از کنار آن گذشت. این همه، در پی کدامین هدف،

1- أنساب الأشراف: ج3 ص207، 208. تاریخ طبری: ج5 ص457- 458، مثله البدایه و النّهایه: ج8 ص193- 194. الفتوح: ج5 ص228- 229. تجارب الأمم: ج2 ص73- 74. مقتل الحسین علیه السّلام خوارزمی: ج2 ص42- 43، مانند آن: تسلیه المجالس: ج2 ص364- 365. الکامل فی التاریخ: ج3 ص297. الحدائق الوردیّه: ج1 ص124. نهایه الإرب: ج20 ص465- 466. جواهر المطالب: ج2 ص292.