- تقریر آیه الله تربتی کربلایی 1
- پیشگفتار 6
- اشاره 12
- وای... عطش 12
- فصل اول 12
- مقدمه 18
- پاسخ 32
- فصل دوم 56
- اشاره 56
- رنگ نداشت... 56
- پاسخ 61
- چرایی تمام ماجرا 67
- چرایی تحمیل عطش به خاندان عصمت 70
- چرایی هدف قرار گرفتن شیرخوارگان 71
- اشاره 71
- در پی پاسخ 72
- نامه یزید به عبیدالله 73
- خطبه امام در شب عاشورا 73
- تنها، امام سجّاد 78
- اشاره 78
- عصر عاشورا 79
- در کوفه 80
- در شام 81
- سرانجام کاروان آزادگان حسینی 82
- چرایی هدف قرار گرفتن طفل تشنه 87
- خردسال خواندن امام سجّاد علیه السّلام 90
- اشاره 90
- عصر عاشورا 93
- مجلس ابن زیاد 95
- پایان 99
- خویش یا هیچ 103
- گره اصلی در شهادت علی اصغر علیه السّلام 112
- سخن آخر 116
- اشاره 118
- مشک به دوش 118
- فصل سوّم 118
- مقدمه 123
- پاسخ 131
- پایانی بر آغاز 139
- فهرست منابع و مأخذ 144
- پوشش گیاهی منطقه کربلا در سال ٦١ هجری 161
- تصاویر 161
- تصویر شماره (١) 161
- تصویر شماره (٢) 162
- بیابان های موجود در مسیر حرکت کاروان حسینی 162
- محلّ های کفّ العبّاس در شهر مقدّس کربلا 163
- تصویر شماره (٣) 163
- تقویم سال میلادی، فصل ها و ماه های آن 164
- تصویر شماره (٤) 164
ص:102
پرداخته می شود؟ آیا واقعیّت چنین بود؟ (نه) پس چرا بنی امیه که فریاد مسلمان بودن سر دادند چنین ننگی را بر خود بار می کنند؟ آیا می خواستند پای بندی خود را به سنّت های جاهلیّت، در تاریخ ثبت کنند؟ (آری) یعنی می خواستند تاریخ را نشانه گذاری کنند؟ (بله) یعنی این مهر صحّت بر ننگ «جاهلی بودن» دشمنان آل الله است؟ (بله) براساس کدامین پیشینه؟؟؟...
البته و در هر حال، باید بهانه ای دست و پا می کردند تا بگویند متعرّض حریم خصوصی امام هم شدیم ولی اتّفاقی رخ نداد، حال آنکه هرگز چنین نبوده و ضمن اینکه این مطلب تنها در برخی نقل ها آمده است و در سایر نقل ها، خبری از آن نیست ؛ (1)چگونه به چنین چیزی دست می یابند حال آنکه در ماجرای جمّال لعنه الله، امام حسین علیه السّلام، پس از شهادت نیز از تعرّض دشمن به حریم
1- اینها علاوه بر مواردی است که در پیش آورده می شود: الطّبقات الکبیر: ج5 ص157. مثله: نسب قریش للزّبیری: ص58. أنساب الأشراف: ج3 ص207، 208. شرح الأخبار: ج3 ص157 و 251-252. الإرشاد: ج2 ص120- 121، مانند آن: إعلام الوری: ص252؛ کشف الغمّه: ج2 ص66- 67. مختصر تاریخ دمشق: ج17 ص231. الأمالی شجری: ج1 ص173. تاریخ دمشق: ج44 ص153. مثیر الأحزان: 49. اللّهوف: ص162.