امام علی علیه السلام در منابع اهل سنت صفحه 114

ص:123

عبدالله بن عباس روایت می کند: من و پدرم، عباس بن عبدالمطلب، نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله نشسته بودیم که علی بن ابی طالب وارد شد و سلام کرد. رسول خدا صلی الله علیه و آله پاسخ سلامش را گفت و اظهار مسرت و بشاشت فرمود. برخاست با او معانقه کرد و بین دو چشمش را بوسید و در طرف راست خود بنشانید. عباس گفت: یا رسول اللّه! او را دوست می داری؟

فرمود: «ای عمو! به خدا سوگند خدای تعالی او را بیشتر از من دوست می دارد؛ چه خدای تعالی ذریّه هر پیغمبری را در صلب خود او قرار داده، ولی ذریّه مرا در صلب این (علی) قرار داده است».(1)

دوست دار علی؛ دوست دار خدا و نبی

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:

ای علی! امت بعد از من با تو دشمنی و نیرنگ می کنند و تو تا زنده ای، بر ملت من و دین من زنده خواهی بود و بر سنّت من نیز کشته می شوی. هر کس تو را دوست بدارد، مرا دوست داشته و هر کس تو را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و به زودی این، به وسیله این، خضاب می شود. (یعنی محاسنت به خون سرت رنگین می گردد).(2)

پاداش دوستان علی علیه السلام و کیفر دشمنانش

زید بن ارقم گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله برای ما سخنرانی کرد و فرمود:

هر که می خواهد زندگی و مرگش همچون زندگی و مرگ من باشد