- دریچه 1
- درآمد 3
- فصل اول » امانتت را نگهدار، بعد از بین ببر! 4
- اشاره 4
- حفظ جان 6
- پنجره 7
- پنجره 7
- پنجره 8
- فصل دوم » دعوتید به ضیافت خوردن! 10
- اشاره 10
- خوردن 12
- پنجره 14
- پنجره 14
- پنجره 17
- پنجره 18
- اشاره 19
- فصل سوم » آشامیدن دعوتید به ضیافت نوشیدن! 19
- پنجره 21
- آشامیدن 21
- پنجره 22
- پنجره 23
- فصل چهارم » خوابم میاد! 26
- اشاره 26
- خواب 28
- پنجره 29
- پنجره 30
- پنجره 34
- اشاره 35
- فصل پنجم » بیا کمی خوش بگذرانیم! 35
- تفریح 37
- پنجره 38
- پنجره 38
- پنجره 44
- پنجره 46
- خلاصه 47
- بیشتر بخوانیم 48
خوردنش استفاده کند، اما به سراغ خدا نرود و نظرات خدا را در خوردن به کار نگیرد. در حالی که عمل به فرمول خداوند در خوردن، هم ضامن سلامتی جسم است و هم ضامن سلامتی روح.
انسان برای حرکت کردن، فکرکردن، کارکردن و ... نیازمند نیرو و توان است، به همین جهت لازم است به تغذیه اش اهمیت بدهد، حتی اگر فردی اسلام را هم قبول نداشته باشد بالاخره انسان است و برای گذران زندگی نیازمند خوردن است. پس اهمیت تغذیه یک مسئله انسانی است و همه انسان ها بدون در نظر گرفتن دینشان لازم است به این مسئله اهمیت بدهند.
بعضی آدم ها زندگی می کنند تا بخورند(1) و برخی دیگر می خورند تا زندگی کنند! در شریعت اسلام خوردن استفاده از نعمت های خداوند است به منظور داشتن نیرو برای بندگی. تغذیه ای مناسب است که به انسان نیروی فیزیکی و بدنی می دهد برای انجام کار و تلاش. اگر انسان نیرو و جان نداشته باشد؛ حوصله نمازخواندن ندارد، حوصله کارکردن و رفتن به دنبال روزی حلال ندارد، حوصله تفکر در آسمان ها و زمین و توجه به خداوند ندارد و ... .
و اما فرمول خوردن مطلوب از نظر اسلام:
1- . امام علی می فرمایند: کسی که همتی جز پُرکردن شکم ندارد، قیمت او نیز همان است که از شکم او بیرون می آید (غررالحکم، ص143).