رهنما114 (از جنس خاک) صفحه 7

مسئولیتش چند برابر شود و آن شیء خود به خود اهمیت پیدا کند.

خیلی بی انصافی است که انسان به اعتماد دیگران پاسخ درستی ندهد و در نگه داری از امانت دقت به خرج ندهد و باعث شود به امانت آسیب برسد.

حالا می خواهیم پرده از امانت مهمی برداریم که شخص بسیار بزرگ و باعظمتی آن را به ما سپرده است، معروف ترین و مهم ترین شخصی که می شناسیم. انسان وقتی به آن فرد و به اینکه پیش ما چیزی امانت گذاشته است فکر می کند حس مهم بودن به او دست می دهد! واقعاً هم انسان مهم است که چنین فردی به او صلاحیت داده تا چیزی را به امانت پیشش نگه دارد والا چرا باید انسان را برای امانت داری انتخاب می کرد؟!

می خواهیم پرده از فرمولی برداریم که زیاد به آن توجه نمی کنیم و این امانت داری در زندگی هایمان بسیار کم رنگ است، فرمول حفظ جان و بدن:

«خدا = امانت گذار»

«اعضای بدن = امانت»

«ما = امانتدار»

یکی از چیزهایی که به داشتن آرامش و بندگی خدا کمک می کند همین سلامتی است، برای همین هم حفظ سلامتی از نظر عقل و شرع واجب است و ضرر زدن به جان و بدن حرام.

پنجره

امام رضا† می فرمایند:

کلُّ مُضِرٍّ یذهَبُ بِالقُوّهِ أو قاتِلٌ فَحَرامٌ.

هر چیز زیان آوری که نیروی آدمی را می گیرد یا کشنده است، حرام است.(1)

شب ها تا دیر وقت به این بدن بیچاره بی خوابی می دهیم و پای تلویزیون و رایانه و دیگر وسیله های الکترونیکی از آن بیگاری می کشیم، به اندازه کافی به این بدن بیچاره استراحت نمی دهیم، یا اینکه آن قدر به این بدن استراحت می دهیم و می خوابیم که زخم بستر می گیریم!! به درستی ورزش نمی کنیم، به تغذیه مان اهمیت نمی دهیم، هنگام بیماری درست از بدن مراقبت نمی کنیم و ... .

پنجره

آفتِ اول ما این است که به نعمت توجه نمی کنیم؛ نعمت