مهدویت از نگاه مفسران اهل سنّت صفحه 172

ص:182

معرفی سرزمین بیداء که در اخبار و آثار مربوط به خسف آمده است گاهی با مشخصات کلی مانند: أرض ملساء، (1) بین المسجدین (2) (مسجدالحرام و مسجدالنبی صلی الله علیه و آله و سلم )، بین الحرمین (3) (حرم اللّه و حرم الرسول صلی الله علیه و آله و سلم )، بین مکه و مدینه (4) و گاهی به صورت جزئی تر و با حد و رسم جغرافیایی سخن گفته اند. (5)

1- کتاب العین، خلیل بن احمد، ج8، ص84. «و البیداء:... و بین المسجدین أرض ملساء اسمها البیداء». لسان العرب، ابن منظور، ج3، ص99. «و بیدأ: موضع بین مکه و المدینه، قال الأزهری: و بین المسجدین أرض ملساء اسمها البیداء». القاموس المحیط، فیروز آبادی، ج1، ص279. «و البیداء: الفلاه، ج: بید و القیاس: بیداوات و أرض ملساء بین الحرمین». تاج العروس، زبیدی، ج4، ص368. «و هی أرض ملساء بین الحرمین الشریفین».
2- کتاب العین، خلیل بن احمد، ج8، ص84. «و بین المسجدین أرض ملساء اسمها البیداء». لسان العرب، ابن منظور، ج3، ص99. «قال الأزهری: و بین المسجدین أرض ملساء اسمها البیداء».
3- القاموس المحیط، فیروز آبادی، ج1، ص279. «و البیداء: ... أرض ملساء بین الحرمین». تاج العروس، زبیدی، ج4، ص368. «و هی هنا (فی الحدیث) اسم موضع بعینه و هی أرض ملساء بین الحرمین الشریفین».
4- النّهایه، ابن اثیر، ج1، ص171. «البیداء: المفازه التی لا شئ فیها و قد تکرر ذکرها فی الحدیث و هی ها هنا اسم موضع مخصوص بین مکه و المدینه و أکثر ما ترد و یراد بها هذه». لسان العرب، ابن منظور، ج3، ص97. «البیداء: المفازه لا شئ بها و هی هاهنا اسم موضع مخصوص بین مکه و المدینه». و ج3، ص99. «و بیدأ: موضع بین مکه و المدینه». مجمع البحرین، طریحی، ج1، ص269 – 270. «و البیداء أرض مخصوصه بین مکه و المدینه».
5- مجمع البحرین، طریحی، ج1، ص269 – 270. «و البیداء أرض مخصوصه بین مکه و المدینه علی میل من ذی الحلیفه نحو مکه ... و فی الحدیث ... " البیداء هی ذات الجیش "... قلت: و أین حد ذات الجیش ؟ فقال: دون الحفیره بثلاثه أمیال "». تاج العروس، زبیدی، ج4، ص368. «و هی هنا (فی الحدیث) اسم موضع بعینه و هی أرض ملساء بین الحرمین الشریفین، بطرف المیقات المدنی الذی یقال له ذو الحلیفه».