پژوهشی تطبیقی در روایات تفسیری فریقین صفحه 63

صفحه 63

ص:66


1- (1) . تاریخ حدیث، مؤدب، ص228 - 226؛ جوامع حدیثی اهل سنت، ص42 - 39.
2- (2) . اصول الحدیث و احکامه، ص43.

اسحاق بن راهویه (م 238ق)، مسند ابن أبی شیبه (م 239ق) و مسند احمد بن حنبل (م 241ق). (1)

طبیعی بود که پدیده مسندنویسی، نمی توانست چندان دوام یابد، زیرا این کتاب ها فاقد طبقه بندی موضوعی بودند و دستیابی سریع به روایات ممکن نبود. از این رو، مسندنویسی به سرعت رو به افول نهاد و جایش را به شیوه های جدید حدیث نگاری از قبیل سنن نویسی و صحاح نویسی واگذار کرد.

از آنجا که محدثان متقدم، در این دوره با تلاش و کوشش فراوان به تدوین جوامع حدیثی پرداختند و کوشیدند ضمن گردآوری روایات، آنها را پالایش کنند، این دوره را «دوره تنقیح و اختیار» نامیده اند. (2) مهم ترین محصول کار و تلاش حدیث پژوهان در این دوره، «صحاح سته» است که به عنوان «جوامع حدیثی اولیه» شناخته می شوند و به ترتیب زمان عبارتند از:

1. صحیح بخاری، تألیف محمد بن اسماعیل بخاری (م 256ق) با حدود 7275 حدیث، که ظرف مدت شانزده سال، از میان ششصد هزار حدیث آن را نگاشت؛ (3)

2. صحیح مسلم، تألیف مسلم بن حجاج قشیری (م 261ق) با 12000 حدیث که ظرف مدت 15 سال از میان سیصد هزار حدیث، آن را تألیف کرد؛ (4)

3. سنن ابن ماجه، تألیف محمد بن یزید بن ماجه (م 273ق) با 4341 حدیث؛

4. سنن ابی داود، تألیف سلیمان بن اشعث سجستانی (م 275ق) با 4800 حدیث؛

5. سنن ترمذی، تألیف محمد بن عیسی (م 279ق) با 5000 حدیث؛

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه