امتداد رسالت: اثبات امامت و خلافت امیرالمومنین علیه السلام از قرآن و سنت طبق منابع معتبر اهل سنت صفحه 254
- مقدمه 1
- پیشگفتار 3
- فصل اول: امامت حضرت علی علیه السلام در قرآن 5
- اشاره 5
- بررسی آیه بدون توجه به روایات شأن نزول 6
- یکم: آیه ی هدایت 6
- اشاره 6
- طبق روایات معتبر، هادی مردی از بنی هاشم است 8
- روایات نزول آیه در حق امیرالمومنین علیه السلام 10
- بررسی آیه بدون توجه به روایات شأن نزول 15
- دوم: مفرد بودن کلمه ی ولی 15
- روایات نزول آیه در حق امیر المومنین علیه السلام 18
- راویان از طبقه ی صحابه 18
- راویان از طبقه ی تابعین 30
- تأیید اعتبار روایات توسط علمای عامه 35
- اجماع علمای عامه بر نزول آیه ی ولایت در حق علی علیه السلام 41
- اعتراف ابن عثیمین به دلالت آیه ی ولایت بر امامت 42
- بحثی در معنای ولایت 43
- شبهه ی اول: به سیاق آیه ی 51 مائده که از دوستی با یهود و نصاری نهی می کند ، آیه ی 55 نیز در مورد دوستی است 46
- اشاره 46
- پاسخ به مهمترین شبهات در مورد آیه ی ولایت 46
- شبهه ی دوم: رکوع در آیه ی ولایت به معنای خضوع است 47
- شبهه ی سوم: با فقیر بودن حضرت علی علیه السلام ، زکات ممکن نبوده است 48
- شبهه ی چهارم: حصر ولایت به امیرالمومنین علیه السلام ، ولایت دیگر ائمه علیهم السلام را نفی می کند 49
- اشاره 51
- سوم: آیه ی مباهله 51
- اعتراف ابن تیمیه و قنوچی به دلالت آیه بر فضیلت اهل بیت علیهم السلام 55
- به گواهی آیه ، حضرت علی علیه السلام نفس رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم است 56
- به گواهی روایات، حضرت علی علیه السلام نفس رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم است 61
- دلالت آیه بر افضلیت و امامت امیرالمؤمنین علیه السلام 64
- اعتراف علمای اهل سنت به دلالت آیه بر افضلیت امیر مومنان علیه السلام 66
- پاسخ به شبهات علمای اهل سنت 69
- اشاره 71
- فصل دوم: امامت حضرت علی علیه السلام در حدیث 71
- اشاره 72
- یکم: حدیث منزلت 72
- پاسخ به مهمترین شبهات در مورد حدیث منزلت 74
- اشاره 93
- دوم: حدیث ولایت 93
- «ولی» به معنای «ولی امر» در کلام ابوبکر و عمر 95
- دلالت حدیث ولایت بر خلافت و ولایت امر 96
- سوم: حدیث اولویت 97
- چهارم: حدیث امامت 99
- اشاره 105
- پنجم: حدیث اطاعت 105
- دلالت حدیث بر ولی امر بودن امیرالمومنین علیه السلام 107
- ششم: حدیث جدایی 108
- اشاره 108
- دلالت حدیث بر خلافت امیرالمومنین علیه السلام 110
- روایت یکم: 111
- اشاره 111
- هفتم: احادیث خلافت 111
- روایت سوم: 112
- اشاره 112
- روایت دوم: 112
- یکم: خلیفتی فی اهلی 113
- دوم: أخی و وصیی وخلیفتی فیکم فاسمعوا له وأطیعوا 116
- سوم: أخی وصاحبی ووارثی ووزیری 122
- هشتم: احادیث وصایت 125
- وصی و وصیت در احادیث رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم 125
- اشاره 125
- وصایت امیرالمومنین علیه السلام در حدیث صحیحین 143
- وصی از زبان اهل بیت علیهم السلام 149
- وصی در کتاب های لغت اهل سنت 151
- وصی در اشعار صحابه 152
- نخست: از ابن عباس با پنج طریق 157
- نهم: حدیث اختیار 157
- اشاره 157
- سوم: از ابو ایوب انصاری با دو سند 159
- دوم: ابو هریره 159
- چهارم: علی الهلالی 160
- پنجم: ابو سعید خدری 161
- دهم: حدیث غدیر 162
- اشاره 162
- اسناد حدیث غدیر 163
- یکم: شمس الدین ذهبی 164
- اقرار علمای عامه به تواتر حدیث غدیر 164
- اشاره 164
- سوم: جلال الدین سیوطی 165
- دوم: ابن حجر عسقلانی 165
- چهارم: ابن حجر هیثمی مکی 166
- پنجم: محمد بن جعفر الکتانی 166
- ششم: محمد بن اسماعیل الامیر الصنعانی 166
- هفتم: محمد ناصر الدین ألبانی 167
- هشتم: شعیب الأرنؤوط 168
- مولی به معنی اولی به نفس و ولی امر 169
- اشاره 169
- الف) مولی به معنای «اولی» از دیدگاه علمای لغت 169
- ب) مولی به معنای «اولی» از دیدگاه مفسرین 172
- ج) مولی به معنای «اولی» در کلام رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم 173
- د) نگاهی منطقی به معنای مولی در غدیر 175
- شواهدی محکم بر اراده ی ولایت از حدیث غدیر 177
- شاهد اول: اهتمام حضرت رسول (ص) به حدیث غدیر 177
- شاهد دوم: نزول آیه ی ابلاغ قبل از قضیه غدیر 183
- شاهد سوم : خبر از نزدیکی رحلت 194
- شاهد چهارم: مقارنه ولایت رسول خدا (ص) و امیر مؤمنان علیه السلام 195
- شاهد پنجم: حدیث ثقلین در سیاق حدیث غدیر 197
- شاهد ششم: دعای پس از حدیث غدیر 198
- شاهد هفتم: تبریک و تهنیت مردم به امیر مؤمنان علیه السلام 201
- شاهد هشتم: نزول آیه اکمال بعد از قضیه غدیر 211
- اشاره 211
- اعتراف ناخواسته ی علمای عامه بر نزول آیه ی اکمال در غدیر خم 213
- وفات پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم 81 یا 82 روز بعد از نزول آیه ی اکمال 215
- وفات پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم در روز 12 ربیع الاول 218
- پاسخ به شبهات پیرامون آیه ی اکمال 219
- شاهد نهم: استدلال امیر مؤمنان علیه السلام به حدیث غدیر 228
- یکم: استدلال در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم 228
- اشاره 228
- دوم: استدلال در زمانی که در خلافتشان نزاع شد 230
- یکم: گروهی از انصار که ابو ایوب انصاری صحابی در میانشان بود 234
- شاهد دهم: فهم صحابه از حدیث غدیر 234
- اشاره 234
- دوم: عبد الله بن عباس 235
- سوم: طلحه بن عبید الله 237
- چهارم: حسّان بن ثابت (شاعر) 239
- ششم و هفتم: عمر و ابوبکر 240
- پنجم: ابو طفیل عامر بن واثله 240
- اعتراف علمای اهل سنت به دلالت حدیث غدیر بر ولایت 241
- اشاره 241
- یکم: ابو حامد غزالی متوفای حدود 505 ه_ 241
- دوم: محمد بن طلحه شافعی متوفای 652 ه_ 242
- سوم: سبط بن جوزی حنفی متوفای 654 ه_ 243
- چهارم: محمد بن یوسف گنجی شافعی متوفای 658 ه_ 245
- پاسخ به شبهه ی شکایت لشکر یمن 247
- اشاره 247
- مرتبه اول : برای دعوت اهل یمن به اسلام 247
- مرتبه دوم : برای انجام قضاوت 253
- مرتبه سوم: برای جمع آوری اموال و زکات 254
- نتیجه گیری و جواب 261
- اعتراف علامه شبلی نعمانی 264
- پاسخ به شبهه چرایی عدم طرح حدیث غدیر در مکه 266
- فصل سوم: امامت امیرالمومنین علیه السلام در پرتو عصمت 270
- اشاره 270
- مقدمه اول: ضرورت وجود معصوم بعد از پیامبر (ص) در قرآن 271
- مقدمه دوم (1): امکان وقوع عصمت در غیر انبیا از نظر عامه 273
- مقدمه دوم (2): اعتقاد علمای عامه به عصمت صحابه 274
- نصوص دالّ بر عصمت امیر مؤمنان علیه السلام 277
- اشاره 277
- حدیث یکم: علی مع الحق والحق مع علی 278
- حدیث دوم: من اطاع علیا فقد اطاعنی 282
- حدیث سوم: من فارق علیا فقد فارقنی 283
- حدیث چهارم: اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ، وَعَادِ مَنْ عَادَاهُ، وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ 284
- حدیث پنجم: إنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ اَلثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اَللَّهِ وَ عِتْرَتِی مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِی أَبَداً 285
- آیه ی تطهیر: إِنَّمَا یرِیدُ اللَّهُ لِیذْهِبَ عَنکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیتِ وَیطَهِّرَکمْ تَطْهِیرًا 289
- تشریح نکات آیه 289
- اشاره 289
- طرح یک شبهه و پاسخ آن 295
- برداشت عصمت از آیه در حدیث نبوی 296
- نزول آیه ی تطهیر در حق پنج تن آل عبا علیهم السلام 298
- اعتراف علمای عامه به نزول خاصه آیه ی تطهیر در حق پنج تن آل عبا 304
- چند نکته پیرامون دخالت سیاق در آیه ی تطهیر 309
- اهل البیت در آیه ی (وَأْمُرْ أَهْلَک بِالصَّلَاهِ) 316
- البیت در حدیث سد الابواب 320
- فصل چهارم: غصب خلافت 324
- اشاره 324
- پیشگویی پیامبر (ص) از خیانت به امیرالمومنین علیه السلام 325
- یاد آوری حق امیرالمومنین علیه السلام در سقیفه و بعد از آن 331
- اشاره ی امیر المومنین علیه السلام به غصب خلافت در شورای شش نفره 335
- اشاره 337
- شبهه: چرا امام علی علیه السلام قیام نکردند تا حقشان را پس بگیرند؟ 337
- اشاره 337
- دلیل قرآنی 337
- دوم: اقتدا به سیره ی حضرت هارون علیه السلام 338
- یکم: اقتدا به سیره ی حضرت موسی علیه السلام 338
- سوم: اقتدا به داستان قضاوت حضرت سلیمان علیه السلام 340
- دستور صبر به امیر المومنین علیه السلام 342
- دلیل نبوی 342
- اشاره 342
- دستور صبر به جناب حذیفه بن یمان 343
- دستور صبر به جناب ابوذر 344
- علت عدم قیام در کلام علوی 349
- فهرست منابع و مآخذ 352
مرتبه سوم: برای جمع آوری اموال و زکات
به روایت ابن هشام:
«شکایت لشکر علی علیه السلام از ایشان و سبب آن: ابن اسحاق با سندش از برید بن طلحه نقل می کند : زمانی که حضرت علی علیه السلام برای دیدار رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم از یمن به سوی مکه حرکت کرد، یکی از اصحاب را بر سپاهی که همراه ایشان بود جانشین قرار داد. آن شخص عجله کرد و از منسوجاتی که (به عنوان زکات یا غنیمت همراه کاروان و) در اختیار علی علیه السلام بود، بر سپاهیان پوشاند.
زمانی که سپاه به مکه نزدیک شد، حضرت از شهر بیرون آمد تا آنان را ملاقات نماید که ناگاه لباس ها را به تن آن ها دید و (به فرمانده ای که گمارده بود) فرمود: «وای بر تو این چه وضعی است؟» او گفت: «افراد را پوشاندم تا وقتی در میان مردم وارد می شوند، برازنده باشند». حضرت فرمود: «وای بر تو، پیش از آن که به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم برسیم این لباس ها را در آور. پس او لباس ها را در آورد و به جای خود برگرداند. سپاهیان به دلیل این کار اظهار شکایت نمودند.
ابن اسحاق با سندش از ابو سعید خدری نقل می کند که گفت: مردم از علی علیه السلام شکایت کردند، پس رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم در میان ما به خطابه برخاست. پس شنیدم که می فرمود: ای مردم! از علی علیه السلام شکایت نکنید که او در امور الهی جدی تر از آن است که مورد شکایت قرار گیرد.
ابن اسحاق گوید: « سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم از این موضوع درگذشت و به حج خویش مشغول شد، پس مناسک را به مردم آموخت و سنت های حج را به آنان تعلیم داد و سپس برای مردم خطبه ای خواند... .» (1)
1- السیره النبویه لابن هشام ج 6 ص 8 شکوی جند علی منه رضی الله عنه وسببها قال ابن اسحاق وحدثنی یحیی بن عبدالله بن عبد الرحمن بن أبی عمره عن برید ابن طلحه بن یزید بن رکانه قال لما أقبل علی رضی الله عنه من الیمن لیلقی رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم بمکه تعجل إلی رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم واستخلف علی جنده الذین معه رجل من أصحابه فعمد ذلک الرجل فکسا کل رجل من القوم حله من البز الذی کان مع علی رضی الله عنه فلما دنا جیشه خرج لیلقاهم فإذا علیهم الحلل قال ویلک ما هذا قال کسوت القوم لیتجملوا به إذا قدموا فی الناس قال ویلک انزع قبل ان تنتهی به إلی رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم قال فانتزع الحلل من الناس فردها فی البز قال وأظهر الجیش شکواه لما صنع بهم. قال ابن اسحاق فحدثنی عبدالله بن عبدالرحمن بن حزم بن معمر بن حزم عن سلیمان بن محمد بن کعب بن عجره عن عمته زینت بنت کعب وکانت عند أبی سعید الخدری عن أبی سعید الخدری قال اشتکی الناس علیا رضوان الله علیه فقام رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم فینا خطیبا فسمعته یقول أیها الناس لا تشکوا علیا فوالله إنه لأخشن فی ذات الله أو فی سبیل الله من أن یشکی خطبه الوداع قال ابن اسحاق ثم مضی رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم علی حجه فأری الناس مناسکهم وأعلمهم سنن حجهم وخطب الناس خطبته التی بین فیها ما بین فحمد الله وأثنی علیه ثم قال أیها الناس اسمعوا قولی ...