ص:33
1- (1) - سنن بیهقی: 2/ 49.
2- (2) - سنن بیهقی، باب آغاز قرائت در نماز با بسم الله الرحمن الرحیم 2/ 46؛ مستدرک، حدیث جهر به بسم الله الرحمن الرحیم: 1/ 233.
می گفت: من، پیوسته در نماز از انس بن مالک پیروی می کنم و انس بن مالک می گفت: من، پیوسته در نماز از پیامبر(صلی الله علیه و آله) پیروی می کنم.
حاکم نیشابوری می گوید: راویان این حدیث، همگی ثقه و مورد اعتمادند». (1)
جواب روایت دوّم - که روایت عبد الله بن مغفل است - به این نحو است که: از جواب روایت اوّل معلوم می شود روایت دوّم مشتمل است بر چیزی که با بدیهیّات اسلام مخالف است؛ زیرا هیچ فرد مسلمانی در این که بسم الله قبل از حمد و سوره مستحب است و لو به قصد تیمّن و تبرّک (نه آن که جزء باشد) شکی ندارد، (2) پس چگونه ابن مغفل، ادّعای بدعت آن را نموده است؟!!
3- سیره و روش مسلمین
سیرۀ مسلمین بر قرائت بسم الله در اوایل سوره ها - به جز سورۀ برائت - بوده است و به تواتر ثابت شده که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) روشش خواندن بسم الله بوده است. و اگر چنانچه بسم الله از قرآن نبود، رسول خدا(صلی الله علیه و آله) لازم بود که آن را صریحاً بیان کند؛ زیرا وقتی که رسول خدا(صلی الله علیه و آله)در مقام بیان شریعت است و بسم الله را قرائت