- سخن مجمع 1
- اشاره 5
- مقدّمه 5
- حال نگاه بیندازید و ببینید: 9
- پیشگفتار 13
- مبحث اوّل: اعتراف علمای اهل سنّت به ولادت امام مهدی(عج) 21
- اشاره 21
- 1- ابن اثیر جزری عزّالدین (متوفّای 630 ه -.ق.). 22
- 2- ابن خلکان (متوفّای 681 ه -.ق.). 22
- 3- الذهبی (متوفّای 748 ه - .ق.). 24
- 4- ابن الوردی (متوفّای 749 ه -.ق.). 25
- 5- احمد بن حجر هیتمی شافعی (متوفّای 974 ه -.ق.). 26
- 6- شبراوی شافعی (متوفّای 1171 ه -.ق.). 26
- 7- مؤمن بن حسن شبلنجی (متوفّای 1308 ه - .ق.). 27
- 8- خیرالدین زرکلی (متوفّای 1396 ه - .ق.). 27
- 1- حضرت مهدی(عج)، کنانی، قریشی و هاشمی 29
- اشاره 29
- مبحث دوّم: نام و نسب امام مهدی(عج) 29
- 3- مهدی(عج) از فرزندان ابوطالب 30
- 2- مهدی(عج) از فرزندان عبدالمطّلب 30
- 4- مهدی(عج) از اهل بیت 31
- 6- مهدی(عج) از فرزندان فاطمه 33
- 5- مهدی(عج) از فرزندان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) 33
- 7- مهدی(عج) از فرزندان حسین(علیه السلام) 34
- مفسّر معروف، ابن خشاب نقل کرده است: 36
- 8- اسم مادر امام مهدی(عج) و مهدی از فرزندان امام صادق(علیه السلام) 36
- 9- مهدی(عج) از فرزندان امام رضا(علیه السلام) 37
- 10- اسم پدر امام مهدی(عج) 37
- مبحث سوّم: صفات امام مهدی(عج) 39
- مبحث چهارم:مقام مهدی(عج) در پیشگاه خداوند 45
- مبحث پنجم: مهدی(عج) خلیفه الهی و آخرین امام 47
- مبحث ششم: عیسی(علیه السلام) به مهدی(عج) اقتدا می کند 51
- مبحث هفتم: پرچم امام مهدی(عج) 55
- مبحث هشتم: بذل و بخشش امام مهدی(عج) 57
- مبحث نهم:معجزات امام مهدی(عج) 61
- چکیدۀ بحث 63
ص:34
1- (1) - الصواعق المحرقه، ابن حجر هیتمی، چاپ اوّل، صفحه 207، چاپ دوّم، صفحه 124 و چاپ سوّم، صفحه 314 - 313.
2- (2) - الاتحاف بحبّ الاشراف: 68.
7- مؤمن بن حسن شبلنجی (متوفّای 1308 ه - .ق.).
او در کتاب نور الأبصار به اسم امام مهدی(عج) و نسب شریف و کنیه و القاب وی به طور مفصّل اشاره می کند تا این که می گوید:
«او آخرین امام از ائمه دوازده گان امامیه می باشد». (1)
8- خیرالدین زرکلی (متوفّای 1396 ه - .ق.).
او در الأعلام، در شرح حال امام مهدی منتظر می نویسد:
«محمّد بن حسن عسکری الخالص بن علی الهادی ابوالقاسم، آخرین امام دوازده گانۀ امامیه می باشد... در سامرّا به دنیا آمد و هنگامی که پنج ساله بود، پدرش از دنیا رفت و گفته شده است که در شب نیمۀ شعبان سال 255 متولّد شده و در سال 265 به غیبت صغری رفته است». (2)
باید گفت که شروع تاریخ غیبت به اتّفاق نظر شیعه، از سال 260 هجری بوده است و شاید آنچه در الأعلام آمده است، غلط چاپی باشد؛ زیرا زرکلی سال غیبت را به صورت عددی نوشته و احتمال اشتباه در آن بسیار زیاد است. برای اطّلاع بیشتر می توانید به کتاب المهدی المنتظر فی الفکر الاسلامی، چاپ مرکز الرساله، صفحۀ 127 - 123 مراجعه کنید.