- سخن مجمع 1
- اشاره 5
- مقدّمه 5
- حال نگاه بیندازید و ببینید: 9
- پیشگفتار 13
- مبحث اوّل: اعتراف علمای اهل سنّت به ولادت امام مهدی(عج) 21
- اشاره 21
- 1- ابن اثیر جزری عزّالدین (متوفّای 630 ه -.ق.). 22
- 2- ابن خلکان (متوفّای 681 ه -.ق.). 22
- 3- الذهبی (متوفّای 748 ه - .ق.). 24
- 4- ابن الوردی (متوفّای 749 ه -.ق.). 25
- 5- احمد بن حجر هیتمی شافعی (متوفّای 974 ه -.ق.). 26
- 6- شبراوی شافعی (متوفّای 1171 ه -.ق.). 26
- 7- مؤمن بن حسن شبلنجی (متوفّای 1308 ه - .ق.). 27
- 8- خیرالدین زرکلی (متوفّای 1396 ه - .ق.). 27
- مبحث دوّم: نام و نسب امام مهدی(عج) 29
- 1- حضرت مهدی(عج)، کنانی، قریشی و هاشمی 29
- اشاره 29
- 3- مهدی(عج) از فرزندان ابوطالب 30
- 2- مهدی(عج) از فرزندان عبدالمطّلب 30
- 4- مهدی(عج) از اهل بیت 31
- 5- مهدی(عج) از فرزندان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) 33
- 6- مهدی(عج) از فرزندان فاطمه 33
- 7- مهدی(عج) از فرزندان حسین(علیه السلام) 34
- مفسّر معروف، ابن خشاب نقل کرده است: 36
- 8- اسم مادر امام مهدی(عج) و مهدی از فرزندان امام صادق(علیه السلام) 36
- 9- مهدی(عج) از فرزندان امام رضا(علیه السلام) 37
- 10- اسم پدر امام مهدی(عج) 37
- مبحث سوّم: صفات امام مهدی(عج) 39
- مبحث چهارم:مقام مهدی(عج) در پیشگاه خداوند 45
- مبحث پنجم: مهدی(عج) خلیفه الهی و آخرین امام 47
- مبحث ششم: عیسی(علیه السلام) به مهدی(عج) اقتدا می کند 51
- مبحث هفتم: پرچم امام مهدی(عج) 55
- مبحث هشتم: بذل و بخشش امام مهدی(عج) 57
- مبحث نهم:معجزات امام مهدی(عج) 61
- چکیدۀ بحث 63
ص:13
1- (1) - نهج البلاغه: خطب 176.
2- (2) - آل عمران: 103.
«همه با هم، به حبل الله چنگ زنید و پراکنده نشوید و یاد بیاورید آن زمانی را که با هم دشمنی می کردید. پس خداوند دل های شما را به هم نزدیک کرد و الفت و برادری بر شما حاکم نمود و (نیز) یاد بیاورید آن زمانی را که شما، در لب پرتگاه آتش قرار داشتید، پس خداوند شما را از آن نجات داد و خداوند این چنین آیات خود را تبیین می کند، شاید به هدایت دست یابید».
و نیز پیامبر اکرم؛ حضرت محمّد بن عبدالله(صلی الله علیه و آله) می فرماید:
«المؤمن للمؤمن کالبنیان یشدّ بعضه بعضاً». (1)
«نسبت فردِ با ایمان با مؤمن دیگر، همانند اجزای یک ساختمانند که هر جزئی از ساختمان، جزء دیگر را نگه داشته و محکم می نماید».
و نیز حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) می فرماید:
«المؤمن أخو المؤمن، کالجسد الواحد، إن اشتکی شیئاً منه وجد ألَم ذلک فی سائر جسده». (2)
«مؤمن برادر مؤمن است ، مانند آنکه یک جسد می باشند؛ اگر عضوی از آن به درد آید، درد و رنج آن به دیگر اعضاء خواهد رسید».
بنابر این تفرقه، کینه توزی، نزاع و خون ریزی، هرگز مشروعیت و مصونیت نداشته و از کبائر و زشتی هاست که وجدان و عقل سلیم، آن را بی اساس و بی فرهنگی معرّفی کرده و در دین اسلام هم شدیداً مورد نکوهش و توبیخ قرارگرفته و مرتکب آن را به عذاب الهی، وعده داده است.
جهالت جاهلان و دسیس دسیسه گران و فتنه انگیزان، در طول تاریخ مسلمین، کوشیده است که وحدتِ صفوف و یک پارچگی مسلمین، به جنگ و