مظلومیت حضرت زهرا علیهاالسلام : غصب فدک و هجوم به خانه ی وحی در اسناد معتبر اهل سنت و پاسخ به چند شبهه ی فاطمی صفحه 88

بودن حدیث، لازمه اش ضعف متن آن نیست، چه برسد به بطلانش. و گروهی مانند ابن صلاح نظرشان این است که منکر و شاذ مترادفند؛ و چه بسیار حدیث در صحیح بخاری که موصوف به شاذ است.»(1)

و کسی که زیاد چنین احادیثی را نقل کند، منکر الحدیث نامیده می شود و بلکه اگر بعضی روایاتش منکر باشد، به او منکر الحدیث گفته می شود:

شمس الدین سخاوی می گوید:

« اطلاق منکر بر راوی به دلیل اینکه فقط یک حدیث روایت کرده است، زیاد دیده می شود و همینطور است کلام شمس الدین ذهبی در ترجمه ی عبدالله بن معاویه الزبیری در میزان الاعتدال که گفته است: « اینکه حدیث شناسان در مورد برخی از روات می گویند: منکر الحدیث، به معنای آن نخواهد بود که تمامی احادیث وی منکر بوده باشد، بلکه اگر راوی ای روایاتی را بیان نموده باشد که بعضی از آنها منکر بوده باشد، به وی منکر الحدیث گویند».»(2)

و اینطور نیست که هرکسی که روایت منکری نقل کرد، تضعیف شود: ذهبی در ترجمه احمد بن عتاب المروزی می گوید:

هر کسی که روایت منکر نقل کند، نباید تضعیف شود.»(3)

ابن حجر عسقلانی در ترجمه حسین بن فضل البجلی می گوید:

1- [1] الحاوی للفتاوی ج 2 ص 107 وقد وقع للخطیب البغدادی أنه روی فی تاریخه حدیثا باطلا وقال عقبه : هذا حدیث منکر ، فتعقبه الذهبی فی المیزان وقال : العجب من الخطیب کیف یطلق المنکر علی هذا الخبر الباطل وإنما أطلق المنکر علی حدیث القلتین ووصف فی المیزان عده أحادیث فی مسند أحمد ، وسنن أبی داود ، وغیرهما من الکتب المعتمده بأنها منکره بل وفی الصحیحین أیضا ، وما ذاک إلا لمعنی یعرفه الحفاظ وهو أن النکاره ترجع إلی الفردیه ولا یلزم من الفردیه ضعف متن الحدیث فضلا عن بطلانه ، وطائفه کابن الصلاح تری أن المنکر والشواذ مترادفان ، وکم فی الصحیح من حدیث وصف بالشذوذ
2- [2] فتح المغیث ج 1 ص 373 وکثیرا ما یطلقون المنکر علی الراوی ؛ لکونه روی حدیثا واحدا. ونحوه قول الذهبی فی ترجمه عبد الله بن معاویه الزبیری من المیزان : قولهم : منکر الحدیث ، لا یعنون به آن کل ما رواه منکر ، بل إذا روی الرجل جمله ، وبعض ذلک مناکیر ، فهو منکر الحدیث البته ترجمه ی شخص مذکور و کلام فوق از ذهبی را در میزان الاعتدال ذهبی نیافتیم، بلکه در کتاب تاریخ السلام ذھبی ج 12 ص 251 وجود دارد.
3- [3] میزان الاعتدال فی نقد الرجال، ج 1ص 259 ما کل من روی المناکیر یضعف