مهدویت از دیدگاه اهل سنت صفحه 12

2. آیه ی آمدن بعضی از آیات خدا و عدم قبول توبه بعد از آن

(( هَلْ ینظُرُونَ إِلَّا أَن تَأْتِیهُمُ الْمَلَائِکهُ أَوْ یأْتِی رَبُّک أَوْ یأْتِی بَعْضُ آیاتِ رَبِّک ۗ یوْمَ یأْتِی بَعْضُ آیاتِ رَبِّک لَا ینفَعُ نَفْسًا إِیمَانُهَا لَمْ تَکنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ کسَبَتْ فِی إِیمَانِهَا خَیرًا ۗ قُلِ انتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ.))

«(دلائل متقن بر وجوب ایمان بیان گردیده است. پس چرا ایمان نمی آورند؟) آیا انتظار دارند که فرشتگان به سراغشان بیایند؟ یا این که پروردگارت به سوی آنان بیاید؟ یا پاره ای از نشانه های پروردگارت که برای آنان نمودار شود؟ روزی پاره ای از نشانه های پرودگارت فرا می رسد (و آنان را به ایمان آوردن مجاب می نماید) امّا ایمان آوردن افرادی که قبل از آن ایمان نیاورده اند، یا این که با وجود داشتن ایمان خیری نیندوخته اند، سودی به حالشان نخواهد داشت. بگو: منتظر باشید و ما هم منتظر هستیم.»(1)

اهل سنت (از جمله مسلم در صحیحش و ترمذی در سننش) چنین روایت کرده اند که سه چیز است که بعد از خروج و آشکار شدن آن ها ، دیگر «ایمان آوردن افرادی که قبل از آن ایمان نیاورده اند، یا این که با وجود داشتن ایمان خیری نیندوخته اند، سودی به حالشان نخواهد داشت» و آن ها : طلوع خورشید از مغرب ، دجال و جنبنده ای از زمین(2)

هستند.(3)

و این سه مورد مصادف با زمان ظهور است (البته در مورد دابه الارض اختلاف کرده اند).

3. آیات عذاب و خواری پیش از قیامت

اول: (( وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَیٰ أُمَّهٍ مَّعْدُودَهٍ لَّیقُولُنَّ مَا یحْبِسُهُ ۗ أَلَا یوْمَ یأْتِیهِمْ لَیسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا کانُوا بِهِ یسْتَهْزِئُونَ.))

«و اگر عذاب را تا زمانی چند از آنان به تأخیر اندازیم، [به ریشخند] خواهند گفت: چه چیزی مانع آن می شود؟ آگاه باش، روزی که عذابشان فرا رسد از آنها بازگردانده نشود، و آنچه مسخره اش می کردند آنها را فرا

1- [[1]] انعام: 158
2- [[2]] نمل: 82
3- [[3]] صحیح مسلم ج 1 ص 138 ح 158 و سنن الترمذی ج 5 ص 264 ح 3072 قال أبو عیسی هذا حدیث حسن صحیح / عن أبی هریره قال قال رسول الله صلی الله علیه وسلم ثلاث إذا خرجن ( لا ینفع نفسا إیمانها لم تکن آمنت من قبل أو کسبت فی إیمانها خیرا ) طلوع الشمس من مغربها والدجال ودابه الأرض