مهدویت از دیدگاه اهل سنت صفحه 13

گیرد .»(1)

دوم: (( وَلَنُذِیقَنَّهُم مِّنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَیٰ دُونَ الْعَذَابِ الْأَکبَرِ لَعَلَّهُمْ یرْجِعُونَ.))

«و بی گمان (و) بی چون آنان را از عذاب کمتر (که) ناچیزتر از عذاب بزرگ تر است می چشانیم، شاید آنها (به خدا) بازگردند.»(2)

از عبارت (( لَعَلَّهُمْ یرْجِعُونَ )) استفاده می شود که لااقل بعد از ((عذاب ادنی )) نیز زندگی روی زمین ادامه خواهد داشت و بعد از " عذاب اکبر " دیگر توبه قبول نمی شود و آن روز ، "یوم الفتح" است:

(( قُلْ یوْمَ الْفَتْحِ لَا ینفَعُ الَّذِینَ کفَرُوا إِیمَانُهُمْ وَلَا هُمْ ینظَرُونَ.))

«بگو: در روز پیروزی، آنان را که کافر شدند ایمان آوردنشان سود ندهد و نه مهلت داده شوند.»(3)

منظور از یوم الفتح ، روز نزول عذاب استیصال است که نوعی از عذاب دنیوی است نه عذاب اخروی و نه عذابهای معمولی دنیا ؛ زیرا :

1. اگر منظور عذاب های معمولی دنیا و یا پیروزی هایی هم چون پیروزی مسلمانان در جنگ بدر و روز فتح مکه بود. جمله (لا ینفع الذین کفروا ایمانهم) درست نخواهد بود؛ زیرا هم در روز فتح بدر و هم در روز فتح مکه ایمان آوردن فایده داشت و درهای توبه باز بود.

2. اگر منظور از یوم الفتح روز قیامت بوده باشد با جمله «ولاهم ینظرون» سازگار نیست؛ زیرا مهلت دادن یا ندادن مربوط به زندگی این دنیاست. از این گذشته در هیچ موردی از قرآن "یوم الفتح" به معنای قیامت به کار نرفته است

3. تعبیر به فتح در مورد ((عذاب استیصال)) در قرآن کرارا دیده می شود مانند آیه 118 سوره شعراء آنجا که نوح علیه السلام می گوید : فَافْتَحْ بَینِی وَبَینَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِی وَمَن مَّعِی مِنَ الْمُؤْمِنِینَ ؛ یعنی پس میان من و آنان راهکاری [:چاره ای] بگشای و من و هر آن کس از مؤمنان را که با من اند نجات بخش . که این آیه اشاره به

1- [[1]] هود: 8
2- [[2]] سجده: 21
3- [[3]] سجده: 29