مهدویت از دیدگاه اهل سنت صفحه 57

ما در اینجا ابتدا صحت حدیث «اسمه اسمی ؛ نام او همنام من است» بدون زیاده ی «و اسم ابیه اسم ابی ؛ اسم پدرش نیز همنام پدرم است» را ثابت می کنیم و سپس روشن می سازیم که جمله ی «اسم ابیه اسم ابی» هیچ سند معتبری ندارد و به دلایل مختلفی، به حدیث رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم ؛ یعنی حدیث «اسمه اسمی» اضافه شده است.

حدیث «اسمه اسمی» بدون زیاده

سند اول: عمرو بن مره از زر از ابن مسعود

«حدثنا محمد بن السری بن مهران الناقد ثنا عبد الله بن عمر بن أبان ثنا یوسف بن حوشب الشیبانی ثنا أبو یزید الأعور عن عمرو بن مره عن زر بن حبیش عن عبد الله بن مسعود قال قال رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم لا یذهب الدنیا حتی یملک رجل من أهل بیتی یوافق اسمه اسمی.»

این روایت را طبرانی نقل کرده و برنامه ی جوامع الکلم در متابعات، حکم به حسن بودن سندش داده است.(1)

سند دوم: اعمش از زر از حذیفه

«وقال الطبرانی حدثنا محمد بن زکریا الهلالی حدثنا العباس ابن بکار حدثنا عبد الله بن زیاد عن الأعمش عن زر بن حبیش عن حذیفه قال خطبنا النبی صلی الله علیه و آله وسلم فذکر ما هو کائن ثم قال لو لم یبق من الدنیا إلا یوم واحد لطول الله ذلک الیوم حتی یبعث رجلا من ولدی اسمه اسمی ولکن هذا إسناد ضعیف.» (2)

سند سوم: از ابو سعید خدری

«حدثنا الولید عن أبی رافع عمن حدثه عن أبی سعید الخدری رضی الله عنه عن النبی صلی الله علیه و آله وسلم قال اسم المهدی اسمی.»(3)

1- [[1]] المعجم الکبیر ج 10 ص 131 ح 10208 حکم برنامه ی جوامع الکلم: إسناده حسن فی المتابعات والشواهد رجاله ثقات عدا یوسف بن حوشب الشیبانی وهو مقبول
2- [[2]] المنار المنیف ج 1 ص 148
3- [[3]] الفتن لنعیم بن حماد ج 1 ص 368 ح 1080