دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 167

رسول خدا(ص ) و یارانش بیش از ده شب را در محاصره دشمن گذرانیدند تا بر اثر طول زمان محاصره ،کارشان به سختی گرایید. رسول خدا(ص ) دست به دعا برداشت و گفت :

بار خدایا! یاری و وفای به عهدت را خواهانم ؛ مگر اینکه خواسته باشی همه مسلمانان نابود شوند.

پس آن حضرت به منظور ایجاد شکاف در سپاه دشمن ، برای عیینه بن حصن و حارث بن عوف ، دو تن از سران قبیله غطفان ، پیام فرستاد که یک سوم محصول خرمای مدینه را بگیرند و خود و افراد قبیله خویش را از این جنگ کنار بکشند.

اما عیننه و حارث پیشنهاد نصف محصول را دادند که پیامبر با پیشنهادشان موافقت نفرمودند. پس ناچار به دریافت همان ثلث تن

دادند و برای عقد قرار داد همراه با ده نفر از افراد قبیله خود دور از چشم دیگران از خندق گذشتند و وارد سپاه اسلام شدند و به محضر رسول خدا(ص ) حضور یافتند. کاغذ و مرکب حاضر شد تا عثمان بن عفان پیمان نامه را بنویسد.

عباد بن بشر، غرق در آهن و پولاد و با جنگ افزاری کامل ، پشت سر رسول خدا(ص ) ایستاد و عیینه نیز سرمست از باده پیروزی در برابر رسول خدا(ص ) نشست و پاهای خود را دراز کرد! در این هنگام اسید بن حضیر وارد شد و چون بی ادبی عینیه را مشاهده کرد، بر سرش فریاد کشید و گفت :

آهای بوزینه ! پاهایت را جمع کن . تو روبروی پیامبر خدا پایت را دراز کرده ای ؟ به خدا قسم اگر پیغمبر اینجا نبود پهلوهایت را با نیزه به هم می دوختم . آنگاه رو به رسول خدا(ص ) کرد و گفت :

ای کی تا به حال دندان طمع به اموال ما تیز کرده اید؟ با اظهارات اسید، رسول خدا به احضار سعد بن معاذ و سعد بن عباده فرمان داد و با ایشان خلوت کرد و به مشورت پرداخت . آن دو گفتند:

اگر این کار دستوری است خدایی ، آن را به پایان ببر، و چنانچه خودت چنین خواسته ای ، باز ما مطیع و فرمانبرداریم ؛ اما اگر نظر و رای ما را بخواهی و صلاح اندیشی است ، اینان را از ما بجز ضربه شمشیر بهره ای نخواهد بود. رسول خدا(ص ) فرمود:

من دیدم که عرب به پشتگرمی یکدیگر به جنگ شما برخاسته است