دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 290

1- حذف قسمتی از حدیث و نهادن کلامی مبهم به جای آن

یکی از انواع پرده پوشی و کتمان در مذهب خلفا، حذف قسمتی از حدیث سنت پیغمبر و تبدیل آن به کلمه ای گنگ و مبهم است . مانند کاری که طبری و ابن کثیر در خبر دعوت از بنی هاشم در تفسیر آیه انذر عشیرتک الاقربین کرده اند.

این دو، سخن پیغمبر خدا(ص ) را که در آن جلسه به علی فرموده بود: او وصی و جانشین من میان شماست ، حذف کرده ، به جای آن کذا و کذا (چنین و چنان ) گذاشته اند که چیزی را نمی رساند و گنگ مبهم است .

از همین نوع کتمان ، کاری است که بخاری در صحیح خود با سیره صحابه ، در خبر عبدالرحمان ابی بکر کرده ، که ما در گذشته از آن یاد کرده ایم . بخاری سخن عبدالرحمان ابی بکر کرده ، که ما در گذشته از آن یاد کرده ایم . بخاری سخن

عبدالرحمان را به مروان نقل نکرده و به جای آن نوشته است : فقال عبدالرحمن شیئا. یعنی عبدالرحمان چیزی گفت ! و سخن عبدالرحمان را به شیئا (چیزی ) که مبهم و گنگ است تبدیل نموده ! علاوه بر آن ، آنچه را ام المومنین عایشه از پیغمبر درباره حکم پدر مروان روایت نموده ، حذف کرده است !

از همین دست کتمان و پرده پوشی ، کاری است که با خبر مشورت رسول خدا(ص ) با اصحابش در مورد جنگ بدر و پاسخ اصحاب به آن حضرت نموده اند. توجه کنید که طبری و ابن هشام می نویسد:

خبر حرکت قریش برای پاسداری از کاروان تجارتیشان به رسول خدا(ص ) رسید، پیغمبر موضوع قریش را با یارانش در میان گذاشت و با ایشان به مشورت پرداخت . پس ابوبکر برخاست و سخن گفت و نیکو گفت ! آنگاه عمر برخاست و سخن گفت و نیکو گفت ! و سپس مقداد بن عمرو از جای برخاست و گفت : ای رسول خدا! به آنچه که خدایت فرمان داده اقدام که ما نیز همراه تو هستیم و به خدا سوگند که ما سخن بنی اسرائیل را به تو نخواهیم گفت که به موسی گفتند: فاذهب انت و ربک فقاتلا انا هینا قاعدون . یعنی تو با خدایت برو و با آنها بجنگ و ما همین جا نشسته ایم ! بلکه می گوییم : تو با خدایت به جنگ آنها برو، ما نیز همراه شما با ایشان می جنگیم ...

تا آنجا که می نویسد: رسول خدا وی را آفرین گفت و در حقش دعای خیر فرمود.

و در پاسخ سعد

بن معاذ انصاری به حضرتش این مطالب آمده است : ای رسول خدا! هر طور که خودت خواسته و روا می داری اقدام کن که ما هم همراه تو هستیم . به آن کس سوگند که براستی تو را پیامبری برانگیخته است ، هر گاه ما را فرمان پیشروی به درون دریا بدهی ، با تو پای به درون آن خواهیم نهاد و کسی از ما سرپیچی نخواهد کرد. سپس می نویسد: سخنان سعد رسول خدا(ص ) را شادمان و مسرور گردانید.