دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 304

از مهمترین انواع کتمان و پرده پوشی سنت رسول خدا(ص ) در مذهب خلفا، نهی خلفاست از نوشتن سنت پیغمبر. سرآغاز چنین نهی در همان زمان رسول خدا(ص ) انجام شده ، به این معنی که مهاجران قریش ، عبدالله بن عمرو بن العاص را از نوشتن حدیث پیغمبر مانع شدند و به او گفتند:

تو هر چه را که از پیغمبر می شنوی می نویسی

، در صورتی که رسول خدا هم بشر است و در خوشحالی و خشم سخنی از دهانش بیرون می آید!

و باز همین مهاجران قریشی بودند که مانع نوشتن وصیتنامه پیغمبر در آخرین دقایق حیات حضرتش شدند! و نیز همین قریشی بودند که چون پس از رسول خدا(ص ) بر مسند قدرت و حکومت تکیه زدند، با تمام قوا از نوشتن سنت پیغمبر ممانعت به عمل آوردند!

جلوگیری از نقل و نوشتن سنت پیغمبر(ص ) همچنان ادامه داشت تا اینکه عمر بن عبدالعزیز اموی این قید و بند را برداشت و فرمان تدوین حدیث پیامبر را صادر فرمود.

شرح مفصل منع دستگاه حکومتی از نوشتن حدیث پیغمبر اسلام بزودی در جلد دوم همین کتاب و در مبحث مصادر تشریعی اسلام از دیدگاه دو مذهب خواهد آمد. البته چگونگی جلوگیری از نوشتن وصیت پیغمبر در بخش اخبار چ گذشته است .

و خدا می داند که طی این همه قرون طولانی چه مقدار از احادیث رسول خدا(ص ) در امر وصیت ، به همراه احادیث فراوان دیگری به سبب جلوگیری از نوشتن آنها دستخوش فراموشی گردیده است . ما به این نوع از کتمان با آوردن دو خبر بسنده می کنیم .

خبر نخست ، خبر برخورد معاویه و عمروعاص با انصار است که آن را ابوالفرج اصفهانی در کتاب اغانی به طور مشروح آورده که فشرده آن به شرح زیر است :

گروهی از نمایندگان انصار بر درگاه معاویه حاضر شده از پردازش ، سعد ابودره ، خواستند که برای انصار از معاویه اجازه ورود بگیرد. حاجب به درون رفت و در حالی که عمروعاص نزد معاویه نشسته بود گفت :

انصار بردرند. عمرو، رو به معاویه کرد و گفت :