دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 338

بنابراین معروفیت و آوازه علی (ع ) به وصی پیغمبر در طی قرون و اعصار مشکلی بس بزرگ بر سر راه مذهب خلفا بوده است . اکنون ببینیم که سیف این مشکل را چگونه حل کرده است !

راه حل سیف برای مشکل وصیت

در گذشته دیدیم که چگونه مذهب خلفا عملا و از راه حذف و تحریف و یا متهم ساختن راویان حدیث و استدلال کنندگان به آن ، هر خبر و یا روایتی را که بیان کننده وصیت بود کتمان کرده ، نصوص صریحی را که درباره وصیت آمده بود تاویل نموده اند!

اما با این همه ، هیچیک از ایشان در ساختن راه حلی برای این مشکل بزرگ و پیچیده و لاینحل ، با تحریفی که از حقایق کرده تا مساله وصیت را نقض کنند، به پای سیف بن عمر نمی رسند. به روایات ساختگی او در همین زمینه ، که در زیر خواهد آمد، توجه کنید:

الف. طبری درآغاز اخبار و رویدادهای سال سی و پنج هجری روایت زیر را آورده است :

از سیف ، از عطیه ، از یزید فقعسی آمده است که گفت :

عبدالله بن سبا مردی یهودی از اهالی صنعاء یمن ، و مادرش کنیزکی سیه

چرده بود که در زمان خلافت عثمان اسلام آورد و برای گمراه کردن مردم دست به مسافرتهای دور و دراز زد. نخست به حجاز و سپس به بصره و از آنجا به کوفه و بعد به شام رفت . اما اهلی شام زیر بار حرفهایش نرفته ، سخنانش را نپذیرفتند و از آنجا بیرونش کردند!

عبدالله ناگزیر راهی دیار مصر گردید و در آنجا سکونت اختیار نمود و مجالسی تشکیل داد و با اصناف مردم به آمد و شد و بحث و گفتگو پرداخت و این مطالب را با ایشان در میان نهاد که :

شگفت از مردمی است که بازگشت عیسی (ع ) را باور دارند، اما رجعت و بازگشت محمد را منکرند، در صورتی که خدای متعال می فرماید: ان الذی فرض علیک القرآن لرادک الی معاد. یعنی به آن کس که قرآن را بر تو واجب گردانید سوگند که تو را به آن جای معلوم باز می گرداند. و محمد بر این رجعت سزاوارتر از عیسی است .