دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 358

سیف ، از حدیث و سیره ، هر چه را که خود خواسته ، در سنت پیغمبر خدا(ص ) وارد کرده است که ما آنها را در بخشهای زیر در کتابهای یکصد و پنجاه صحابی ساختگی و رواه مختلقون مورد بحث و بررسی قرار داده ایم :

1- پیغامگزاران رسول خدا(ص ).

2- عمال و کارگزاران پیامبر خدا(ص ).

3- نمایندگانی که به خدمت پیغمبر رسیده اند.

4- دست پروردگان رسول خدا(ص ).

پیش از این هم گفتیم که چگونه سیف حدیث پیغمبر را درباره عمار تحریف کرده است .

درباره سیف بن عمر تمیمی و همپالگیهایش ، مانند ابوالحسن البکری ، نویسنده کتاب الانوار که احادیث خرافه را در کتاب سیره النبی المختار و کتابهای دیگرش آورده است ، و یا کعب الاحبار که موجب شده تا اسرائیلیاتش در مصادر اسلامی وارد شود، ما در سلسله تالیفات خود زیر نام نقش ائمه در احیاء دین ، اخبار و اهداف ایشان را مورد بحث و بررسی قرار داده ایم و موقعیت آنان در نزد ما چنان است که گفتیم .

اما بخاری و صحیح او، و ابن هشام و سیره اش ، و طبری و تاریخش ، و همانند اینان ، از علمان و دانشمندانی که اسلوب و روش ایشان را مورد انتقاد و بررسی قرار داده ایم ، نزد ما از موقعیت دیگری برخوردارند. چه ، آنها اگر چه در

پاره ای از موارد، روششان مورد انتقاد است ، با وجود این در کتابهای خود بسیاری از سنتهای صحیح رسول خدا(ص ) را، از سیره و حدیث ، که مورد اعتماد ما نیز می باشند، آورده اند، و ما نیز از ایشان همانها را روایت کرده و می کنیم .

روش دانشمندان مذهب اهل بیت چنین است که اگر از دانشمندی در کار علمیش اشتباهی مشاهده کنند، بی هیچ ملاحظه ای آن را مورد انتقاد قرار خواهند داد، گرچه آن دانشمند مورد احترام و تعظیم ایشان بوده و به غیر از آن مورد انتقاد، از دانش او بهره ها گرفته باشند. و این ، به معنای عدم تقلید ایشان است از علما و دانشمندان ، البته به غیر از موارد احکام فقهی و درایت حدیث .