دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 375

یکی کتاب خداست که از طرفی در دست خداست و از سوی دیگر در دست شما، آن را نیکو نگه دارید و دستوراتش را به کار بندید و آن را به چیزی عوض نکنید که گمراه خواهید شد. و دیگری ، عترت و اهل بیت من می باشند و خدای لطیف مرا آگاه کرده که این دو از یکدیگر جدا نمی شوند تا در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.

من این را از خدا خواسته ام . پس بر آن دو پیشی نگیرید که به هلاکت و گمراهی می افتید، و از ایشان واپس نمانید که هلاک می شوید. چیزی به آنها نیاموزید که آنها از شما آگاهترند. آنگاه فرمود: (706)

آیا می دانید که من از همه مومنان بر خودشان سزاوارتر و مقدمتر می باشم ؟ مردم بانگ برآوردند:

آری ! ای رسول خدا! (707) حضرت باز پرسید:

آیا می دانید - یا گواهی می دهید - که من بر هر فرد مومنی از خود او مقدمتر و اولی هستم ؟ مردم

فریاد برآوردند: آری ای رسول خدا. (708)

پس پیغمبر خدا(ص ) دست علی (ع ) را گرفت و بلند کرد، به طوری که سفیدی زیر بغل هر دو نمایان شد، (709) آنگاه فرمود:

ای مردم ! خداوند مولی و سرور من است ، و من مولی و سرور شما هستم . (710) پس هر کس را که من مولای او می باشم ، این علی مولای او خواهد بود. (711). پس دست به دعا برداشت و گفت : بار خدایا! دوستدار او را دوست بدار، و دشمنش را دشمن شمار. (712) یاری کننده او را یاری کن ، و خوار کننده او را خوار گردان . (713) دوست بدار هر کس که او را دوست بدارد، و خشم گیر بر آن کس که بر او خشم گیرد. (714) و در پایان فرمود: خدایا گواه باش . (715) راوی می گوید: هنوز این دو نفر از هم جدا نشده بودند که این آیه بر پیغمبر(ص ) نازل شد: الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا. یعنی امروز بر شما دینتان را کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و دین اسلام را برایتان پسندیدم .

آنگاه رسول خدا فرمود: الله اکبر بر اکمال دین و اتمام نعمت و خشنودی خداوند به رسالت من و ولایت علی . (716)

یعقوبی در تاریخ خود، آنجا که درباره آیات نازل شده در مدینه سخن می گوید، می نویسد: آخرین آیه ای که بر رسول خدا(ص ) نازل شد، آیه الیوم اکملت لکم دینکم بود و این روایت صحیح است و نزول آن در روزی بود