دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 393

آن گروه چون چنان دیدند، از راه تکبر و گردنکشی گفتند: فرمان ده تا نیمی از این درخت بیاید و نیمی دیگرش همچنان بر جای بماند! رسول خدا(ص ) فرمان داد تا چنان شود، پس برجای بماند! رسول خدا(ص ) فرمان داد تا چنان شود، پس نیمی از درخت با سروصدایی بس شگفت انگیز پیش آمد تا آنجا که نزدیک بود رسول خدا(ص ) را در بر بگیرد.

قرشیان از راه دشمنی و ناسپاسی گفتند: اکنون دستور ده تا این نیمه به جای خود بازگردد، و همچنان که بود به نیمه دیگرش بپیوندند. رسول خدا(ص ) نیز فرمان داد و آن نیمه بازگشت . من که شاهد این ماجرا بودم ، گفتم لا اله الا الله . ای رسول خدا! من نخستین کسی هستم که به تو ایمان آورده ، و نخستین کسی که گواهی می دهم که درخت به امر و فرمان خدای تعالی ، و به خاطر تصدیق نبوت و رسالت تو و نیز به پاس فرمانهایت چنین و

چنان کرد.

آن گروه یکصدا: گفتند: نه ! او جادوگری است سخت دروغگو و ماهر و چیره دست . (آنگاه با اشاره به من به سخن خود چنین ادامه دادند:) آیا بجز مانند این ، کسی هم پیدا می شود کسی هم پیدا می شود که تو را در کارهایت تصدیق کند؟! (772)

رسول خدا(ص ) این چنین در ایام کودکی ، امام (ع ) را در هر روز از اخلاق کریمه و رفتار پسندیده اش علمی برمی افراشت و او را به پیروی از آن فرمان می داد. و به روزگار بزرگسالیش اقیانوسی از دانش و علوم را با همه عظمت و بزرگیش در کام جانش فروریخت و او را ندیم خاص و محرم اسرار خویش گردانید. به این روایت توجه کنید:

در صحیح ترمذی و دیگر منابع و دیگر معتبر از قول جابربن عبدالله آمده است که در جنگ طائف رسول خدا(ص ) علی را پیش خواند و با وی به نجوا پرداخت تا آنجا که مردم گفتند: زیرگوشی سخن گفتنش با پسرعمویش چه به درازا کشید؟!

رسول خدا(ص ) فرمود: من سر خود را با او به نجوا ننشسته بودم ، بلکه خداوند وی را به نجوا فراخوانده بود. (773)

همین داستان در روایتی دیگر چنین آمده است :

چون جنگ طائف پیش آمد، رسول خدا(ص ) علی را بخواند و مدت زمانی دراز با او به آهستگی و زیرگوشی به سخن گفتن پرداخت . در این هنگام یکی از اصحاب گفت ... (774)

و در روایات جندب بن ناجیه ، و یا ناجیه بن جندب آمده است : در جنگ طائف رسول خدا(ص ) برخاست و با