دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 475

166- امیرالمومنین علی (ع )، به موجب روایت حاکم در مستدرک ، ج 3، ص 483، و مالکی در فصول المهمه و ابن مغازلی شافعی در المناقب ، ج 3، ص 7 و شبلنجی در نور الابصار، ص 69، در روز سیزدهم رجب سال سی ام عام الفیل و درون کعبه چشم به جهان گشود. مهاجران و انصار در سال 35 هجری با او به خلافت بیعت کردند، و به سبب ضربتی که ابن ملجم مرادی در شب نوزدهم ماه رمضان سال چهلم در مجراب عبادت در مسجد کوفه برفرقش فرود آرود، در بیست و یکم همان ماه به سرای باقی شتافت . اصحاب صحاح 536 حدیث از او روایت کرده اند. شرح حالش در استیعاب ، اسد الغابه ، اصابه و جوامع السیره ، ج 5، ص 276، آمده است . روایت آن حضرت

در مورد شناسایی منافقان در منابع ذیل آمده است : صحیح مسلم ، ج 1، ص 61، باب الدلیل علی ان حب الانصار و علی من الایمان و بغضهم من علامات النفاق ؛ صحیح ترمذی ، ج 12، ص 177، باب مناقب علی ؛ سنن ابن ماجه ؛ مقدمه باب حادی عشر؛ سنن نسائی ، ج 2، ص 271، باب علامه المومن و باب علامه المنافق از کتاب الایمان و شرایعه ؛ خصائص نسائی ، ص 38؛ مسند احمد، ج 1، ص 84 و 95 و 128؛ تاریخ بغداد، ج 2، ص 255 و ج 8، ص 417 و ج 16، ص 426؛ حلیه الاولیاء ابونعیم ، ج 4، ص 185 (که گفته است حدیثی است صحیح و متفق علیه )؛ تاریخ الاسلام ذهبی ، ج 2، ص 198؛ تاریخ ابن کثیر، ج 7، ص 354؛ استیعاب ، ج 2، ص 461؛ اسدالغابه ، ج 4، ص 292؛ کنزالعمال ، ج 15، ص 105؛ ریاض النضره ، ج 2، ص 284؛ المناقب ابن المغازی ، ص 190، ح 255.

167- ام سلمه ، هند دختر ابی امیه بن مغیره قرشی مخزومی ، پیش از ازدواج با پیغمبر همسر ابوسلمه بن عبدالاسد مخزومی بود که هر دو از مسلمانان صدر اسلام بودند و به حبشه و سپس به مدینه مهاجرت کردند. ابوسلمه چون در جنگ احد مجروح و در سال سوم از هجرت در گذشت ، رسول خدا(ص ) ام سلمه را که زنی پرفرزند بود تحت سرپرستی خود در آورد. ام سلمه پس از شهادت امام حسین (ع ) به سال 61 هجری درگذشت . اصحاب

صحاح 378 حدیث از او روایت کرده اند. شرح حال ام سلمه و ابوسلمه در اسد الغابه و جوامع السیره ، ص 276، و تقریب التهذیب ، ج 2، ص 617، آمده است . حدیث ام سلمه درباره منافقین در منابع ذیل آمده است : سنن ترمذی ، ج 13، ص 168؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 6، ص 292، استیعاب ج 2، ص 460؛ تاریخ ابن کثیر، ج 7 ص 354؛ کنز العمال چاپ اول ، ج 6، ص 292.

168- عبدالله بن عباس ، نواده عبدالمطلب و پسر عموی پیغمبر(ص ) و علی است . او سه ساله بود که هجرت پیش آمد و در سال 68 هجری در طائف درگذشت . اصحاب صحاح 1660 حدیث از او روایت کرده اند. شرح حالش در اسد الغابه و اصابه و جوامع السیره ، ص 276، آمده است .

169- ابوذر غفاری ، جندب یا برید، فرزند جناده یا عبدالله و یا السکن است . ابوذر از پیشگامان در پذیرش اسلام و از آخرین مهاجران است . او در جنگهای بعد از بدر شرکت کرد. و در هنگام تبعید در ربذه به دستور عثمان خلیفه در سال 32 چشم از جهان پوشید. اصحاب صحاح 281 حدیث از او روایت کرده اند. شرح حالش در التقریب ، ج 2، ص 420، و جوامع السیره ، ص 277، و جلد دوم کتاب عبدالله بن سبا آمده است .

170- انس ابن مالک ، انصاری خزرجی . خودش گفته است که مدت ده سال رسول خدا(ص ) را خدمت کرده است . انس بر اثر نفرین امیرالمومنین علی (ع )

درکتمان شهادتش در مورد داستان غدیر خم ، به پیسی مبتلا گردید که عمامه او، آن را نمی پوشانید. این مطلب در کتاب اعلاق النفیسه ، ص 122، آمده و تفصیل آن را ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه ، ج 4، ص 388، آورده است . انس در بصره و بعد از سال 90 هجری درگذشت . اصحاب صحاح 2286 حدیث از او روایت کرده اند. شرح حالش در اسد الغابه ، التقریب و جوامع السیره ، ص 276، و روایتش درباره منافقان در کنز العمال ، ج 7، ص 140، آمده است .

171- ابونجید، عمران بن حصین خزاعی کعبی ، در فتح خبیر اسلام آورد و از مصاحبت رسول خدا(ص ) برخوردار شد. عمران بن حصین در کوفه بر مسند داوری و قضا نشست و در سال 52 در بصره در گذشت . اصحاب صحاح 180 حدیث از او روایت کرده اند. روایتش درباره منافقان در کنز العمال ، ج 7، ص 140، و شرح حالش در التقریب ، ج 2، ص 72، و جوامع السیره ، ص 277، آمده است .

172- مستدرک الصحیحین ، ج 3، ص 129؛ کنز العمال ، ج 15، ص 91.