دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 507

430- عریض به بیابان مدینه گفته می شده است . ر.ک . معجم البلدان واژه عریض .

431- قرقره الکدر، مرکز تجمع بنی سلیم و از جانب عراق در فاصله هست روز را تا مدینه قرار داشته و رسول خدا در نیمه محرم به آنجا غزیمت کرده است ر.ک .: معجم البدان ، واژه قرقره .

432- قرآن مرکز طایقه بنوسلیم و در ناحیه فرع ذی مجاز بوده است ر.ک . معجم البدان ، واژه قرآن .

433- منازل یهودیان بنو نضیر در کنار چاه غرس و در محل قبا، که شهرکی در فاصله دو میلی مدینه بوده ، قرار داشته و نام قبا از نام چاه آن محل گرفته شده است ر.ک .: معجم البدان ، واژه غرس و قبا.

434- عبدالله بن رواحه ، انصاری خروجی است . او در بیعت عقبه به عنوان نقیب طایقه بنی حارث به رسول خدا (ص ) معرفی شد. عبدالله بن رواحه در تمام جنگهای رسول خدا (ص ) شرکت

داشت و یکی از فرماندن سه گانه ای بود که آن حضرت در جنگ مؤ ته او را تعیین کرد و سرانجام به درجه شهادت رسید. شرح حالش در استیعاب و اسد الغابه آمده است .

435- ذات الرقاع نام کوهی است در ناحیه نخیل از جانب سعد و شقره سنگهایش دارای لکه هایی به رنگ قرمز و سیاه و سفید است شرح ابن غزوه در التنبیه و الاشرف آمده است

436- دومه الجندل دژ مستحکمی بود در الجندل که پنج فرسخ مسافت داشته و با دمشق در فاصله هفت مرحله ای و از آنجا تا مدینه پانزده شبانه روز راه فاصله بوده است . به واژه دومه در معجم البلدان و شرح این غزوه در التنبیه والاشراف مسعودی مراجعه شود.

437- مریسع بر سر راه فرغ و از آنجا تا مدینه هشت برد فاصله می باشد.

438- ابورهم غفاری ، کلثوم بن حصین نام داشته و پس از ورود پیغمبر خدا(ص ) به مدینه مسلمان شده است . او در جنگ احد زخم برداشت و تیری در گلویش نشست که آن را رسول خدا(ص ) با آب دهانش مداوا فرمود. شرح حالش در اسد الغابه آمده است .