دو مکتب در اسلام جلد اول صفحه 78

پیروان این مذهب خود را ملزم می دانند که بر صحت روایات اصحاب سر تسلیم فرود آوردند و مقررات و معالم دین اسلام را از

ایشان بگیرند و به آن عمل کنند.

تعریف صحابی و عدالت آنان از دیدگاه مذهباهل بیت

پیروان مذهب اهل بیت کلمه صحابی را مصطلح شرعی نمی دانند، بلکه آن را مانند یکی از واژه های عربی می دانند و بس . آنان می گویند: کلمه صاحب در لغت به معنای همدم و همصحبت آمده و به کسی اطلاق می شود که مدتی همدم و همصحبت با کسی بوده است . و چون مصاحبت بین دو نفر صورت می گیرد، کلمه صاحب (که جمع آن اصحاب و صحابه است ) در کلام عرب همیشه به صورت اضافه به کار برده می شود. مانند یا صاحبی السجن و اصحاب موسی . و همین قاعده در زمان پیغمبر(ص ) نیز رعایت می شد و مثلا می گفتند صاحب رسول الله و یا اصحاب رسول الله و یا اصحاب صفه که کلمه صاحب و اصحاب به رسول الله و صفه اضافه شده است .

کلمه صحابه پس از رسول خدا(ص ) به صورت اسم خاص در آمد و آن را بدون مضاف الیه به کار می بردند و از آن یاران رسول خدا(ص ) را اراده می کردند. بنابراین کلمه صحابی و صحابه اصطلاح شرعی نیست ، بلکه از نامگذاریهای مسلمانان ، و یا اصطلاح متشرعه است .

اما در مورد عدالت اصحاب ، پیروان این مذهب به پیروی از قرآن می گویند که در میان اصحاب پیغمبر(ص ) مردمی منافق وجود داشته اند که در نفاق سخت زرنگ و کارکشته بودند و بجز خدا، کسی دیگر آنها را نمی شناخته است . همان منافقان بودند که تهمت انحراف اخلاقی را به حرم رسول خدا(ص ) زدند و به جان

حضرتش سوء قصد نمودند و در دل شب در گردنه هرشی در مقام ترور وی بر آمدند. همچنین پیغمبر(ص ) از وضع آنها در روز قیامت خبر داده که آنها را از وی جدا کنند و پیغمبر، خدا را می خوانند که : بار خدایا اصحابم ، که خطاب می آید: تو نمی دانی که اینها بعد از تو چه ها کردند؟ اینان از همان لحظه که تو از ایشان جدا شدی ، به دوره جاهلیت بازگشتند و مرتد و گمراه شدند.

همچنین پیروان مذهب اهل بیت می گویند: در میان همان اصحاب ، افرادی وجود داشته اند سخت پارسا و پرهیزگار و براستی مومن و دیندار که خداوند ایشان را ثنا و آفرین گفته و پیامبرش نیز در احادیث خود زبان به ستایش و تحسین آنان گشوده است . لذا به نظر پیروان مذهب اهل بیت ، ستایش و آفرینی که در قرآن مجید و احادیث شریف نبوی از یاران پیامبر خدا(ص ) شده ، تنها متوجه همان مومنان صحابه است ، نه منافقان ایشان که پیغمبر خدا(ص ) محک شناسایی مومن و منافق را دوستی و دشمنی با علی بن ابی طالب قرار داده و آن را به همگان خاطر نشان کرده است .

سخنان دو مذهب درباره امامت

تاملی در رویداد تاریخی صدر اسلام در مساله خلافت