دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 11

الف از رسول خدا (ص ) روایت کرده اند که فرمود:

الفقهاء اءمنا الرسل ما لم یدخلوا فی الدنیا (40). یعنی فقیهان ، تا آنگاه که روی به دنیا نیاورده باشند، امنای پیامبرانند.

و یا آنجا که می فرماید:

من حفظ علی امتی اربعین حدیثا من امر دینها ینتفعون بها فی امر دینهم ، بعثه الله یوم القیامه فقیها عالما (41). یعنی هر کس که چهل حدیث از امور دینی امتم را به خاطر بسپارد و آنان را بدان وسیله بهره مند سازد، خداوند او را به روز بازپسین فقیه و دانشمند برانگیزاند.

ب در نهج البلاغه ، ضمن سخنان امیرالمؤ منین (ع )، چنین آمده است

:

من اتجر بغیر فقه ، فقد ارتطم فی الربا (42). یعنی آن کس که بدون آگاهی از مسائل فقهی دست به کار بازرگانی بزند، در لجنزار ربا گرفتار آید. و نیز: آن حضرت در وصف قرآن فرموده است : ربیعا لقلوب الفقهاء یعنی قرآن بهار دل دانشمندان است (43).

همچنین در وصیتش به امام حسن (ع ) فرموده است : و تفقه فی الدین (44). یعنی در فهم دین کوشا باشن .

ج از امام جعفر صادق (ع ) آورده اند که فرمود:

لیت السیاط علی رؤ وس اءصحابی حتی یتفقهوا فی الحلال و الحرام (45). یعنی ای کاش تازیانه بر سر اصحابم می بود، تا در حلال و حرام تفقه می کردند.