دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 224

- بگو ببینم آنها کدامند؟ عمران پاسخ داد:

- می گویند تو انجام عمره را در ماههای ویژه حج ممنوع کرده ای ، کاری را که رسول خدا (ص ) و ابوبکر نکرده ، آن را حلال و روا می دانستند. عمر گفت :

- آری حلال و رواست . و اگر مردم عمره را در ماههای ویژه حج به جا آورند همان را بجای حجشان کافی می دانند و مکه نمایانگر عظمت خداست در آن صورت در بقیه ایام سال از حاجیان خالی می ماند و من درست فکر کرده ام و کارم ایرادی ندارد. عمران گفت :

- می گویند که تو ازدواج موقت را

حرام کرده ای ؛ در صورتی که خداوند آن را روا دانسته ، و ما با مشتی خرما عقد مواصلت می بستیم و پس از سه روز از یکدیگر جدا می شدیم . عمر گفت :

- رسول خدا (ص ) آن را در زمان ناچاری و ضرورت حلال کرده بود. اینک پس از گذشت آن ایام و پیش آمدن دوره فرخی و وفور نعمت خبر ندارم که کسی از مسلمانان چنان کرده ، به ازدواج موقت روی آورده باشد. امروز هم هر کس که بخواهد می تواند با مشتی خرما عقد دائم کند و پس از سه روز با طلاق از همسرش جدا شود. پس این کارم نیز درست است (821).

بهانه ای را که عمر برای تحریمش از انجام عمره تمتع آورده است که اگر مردم عمره را در ماههای حج به جا آورند خود را از حج بی نیاز خواهند دانست ، برای جلوگیریش از جمع بین حج و عمره درست در نمی آید؛ بلکه بهانه واقعی او همان است که در حدیث دیگرش آمده که ما پیشتر آن را آورده ایم که گفته است : اهالی مکه را نه کشتی است و نه برداشتی ، بلکه درآمدشان تنها از راه مسافرینی تامین می شود که به مکه می آیند، پس باید که مردم دو نوبت به قصد زیارت به مکه بیایند: یک بار به عنوان حج و یک نوبت نیز به عنوان عمره ، تا کسان و بستگان قرشی مهاجران را سودی از این ممر عاید گردد!

اما بهانه او در تحریم ازدواج موقت ، با این بیان که زمان پیامبر خدا روزگار اضطرار

و ناچاری مسلمانان و بر عکس ، روزگار خلافت ایشان ، دوره رفاه و فراخی بوده است ، بیشتر روایات حاکی از این است که چنان ازدواجهایی در زمان پیامبر خدا (ص ) و با موافقت آن حضرت در جنگها و مسافرتها صورت می گرفته و فرقی با زمان پیغمبر و دوره خلافت ایشان و یا زمان ما و حتی تا آخر دنیا نداشته و نخواهد داشت .

از طرفی ، آدمی از دیر باز و از زمانی که بر این کره خاکی پیدا شده ، گهگاه دست به مسافرت زده و هفته ها و ماهها و احیانا سالها از خانواده و همسرش دور مانده است . حالا اگر مردی ناگزیر از مسافرت و جدا شدن از همسر و خانواده اش شد، در این صورت با غریزه جنسی خودش چه باید بکند؟ آیا - مثلا - می تواند که غریزه خود را در خانه اش جا بگذارد، تا پس از بازگشتنش بار دیگر آن را مورد استفاده قرار دهد، و یا اینکه غریزه از او جدا شدنی نبوده ، در سفر و حضر، همواره با او خواهد بود، که در این حال و عدم مفارقت غریزه از او، آیا می تواند از آن چشم بپوشد و در طول مسافرتش از تحریکات آن در امان خواهد بود؟