دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 236

اما در متن حدیث آمده است که آنان در ثنیه الوداع فرود آمده اند و ثنیه الوداع ، بنا به قول معجم البلدان حموی ، تپه ای است مشرف بر مدینه و بر سر راه مکه است و در آن تاءکید شده که درست این است که گفته شود این ، نام جاهلی این تپه و محل خداحافظی مسافران بوده است (861).

و مؤ ید این سخن این است که آنگاه که پیامبر خدا (ص ) در مهاجرتش از مکه به مدینه وارد شد، زنان انصار به استقبالش شتافتند و صدا در صدا دادند که : طلع البدر علینا فی ثنیات الوداع . یعنی ماه در پیچ جدایی بر ما پرتو افشان گشت (862).

بنابراین از همان زمان جاهلیت ثنیه الوداع محل خداحافظی مسافران بوده و چنین نامی پیش از اسلام بر

آنجا نهاده شده است و نه بعد از آن .گذشته از این ، چرا تنها زنان متعه برای وداع با همسرانشان بیرون آمده بودند، و زنان دائم نیامده بودند؟ و چرا گریه و زاری می کردند، مگر همسرانشان سفر بی بازگشتی را در پیش داشتند!

6. بیهقی از علی بن ابی طالب (ع ) آورده است که فرمود: پیامبر خدا (ص ) نهی از متعه کرده و فرموده است که این ویژه کسانی است که چاره ندارند و چون حکم نکاح و طلاق و عده و میراث بین دو همسر نازل شد، نکاح موقت نیز نسخ گردید (863).

ایرادی که بر این حدیث وارد است

در سند حدیث نام موسی بن ایوب برده شده که عقیلی او را از جمله ضعفا به حساب آورده ، و یحیی بن معین ، والساجی وی را با عنوان منکر الحدیث معرفی کرده اند (864).

اما در متن حدیث ، به علی (ع ) نسبت داده اند که گفته است : پیامبر خدا(ص ) متعه را نهی کرده ، در صورتی که امام خود فرموده است : اگر عمر بن خطاب در این مورد اظهار نظر کرده بود، فرمان به نکاح موقت می دادم و آن وقت بجز فرد بخت برگشته ، کسی مرتکب زنا نمی شد.

7. بیقهی از عبدالله بن مسعود آورده که گفت متعه یا نکاح مدت دار منسوخ است و ناسخ آن ، طلاق و مهر و عده و میراث بوده است .

ایرادی که بر این حدیث وارد است