دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 248

ابن عدی نیز گفته است که وهب بن حفص از صالحان به شما می آمد. او از کثرت زهد و پارسایی مدت بیست سال لب فرو بست و با هیچکس سخن نگفت ، ولی همین مرد، دروغهای شگفت انگیز و شاخدار ساخته است (916)!

اینان که به صلاح و پارسایی و ترک دنیا و عبادت در میان مردمان از شهرت و آوازه برخوردار بودند، از پیش خود احادیثی در باب فضایل سوره های قرآن و شهرها و مرزها می ساختند که بر حسب مورد به پاره ای از ساخته های خویش اعتراف هم کرده اند. اما با همه این احوال ، همان ساخته ها و دروغها در کتابهای تفسیر و غیره راه یافته و پراکنده شده است .

و می بینیم احادیثی که در تاءیید کارها و فرامین عمر در نهی از ازدواج موقت و عمره تمتع ساخته شده ، مخصوصا، روایاتی که بیانگر نهی پیامبر اسلام از نکاح موقت است ، همه و همه از همین قبیل احادیث ساختگی هستند که پس از گذشت دوران حکمروایی عبدالله زبیر و پیش از عصر تدوین احادیث ، و یا به عبارت دیگر در اواخر قرن اول هجری و اوایل قرن دوم ساخته شده . و صلحای قوم در توجیه کار خلیفه دوم و پاک کردن دامن ایشان به اشاعه آنها پرداخته اند.

اینجا بود که یکی از ایشان حدیثی می ساخت که پیغمبر (ص ) متعه زنان را در جنگ خیبر نهی کرده ، و دیگری حدیثی جعل می کرد که حضرتش آن را در عمره

- القضیه حلال و سپس حرام فرموده ، و سومی روایتی می آورد که چنان حکمی در فتح مکه ، و چهارمی به موجب حدیث ساختگیش آن را در اوطاس ، و پنجمی در تبوک و ششمی در حجه الوداع (917) حرام شدن آن را از سوی پیغمبر خدا (ص ) اعلام می کردند!

و به این ترتیب هر یک از آنان به منظور تبرئه خلیفه دوم ، عمر، می خواست بگوید که جواز و تحریم ازدواج موقت با هم و در یک مکان و زمان معین ، و در حیات شخص پیامبر خدا (ص ) انجام گرفته ، و این است که عمر آن را نهی کرده است ! و همین امر نیز باعث گردید که احادیث مزبور متناقض با یکدیگر از کار درآیند که ناگزیر دانشمندان به چاره جویی آن برخاستند تا مگر راهی برای بیرون شدن از این همه تناقض و رهایی از این بن بست بیابند. و سرانجام چاره ای ندیدند مگر اینکه اصل شرع و مقررات اسلامی را ناقص اعلام کنند و با چنین افترای بزرگی ، دین را هدف تیرهای دروغ و دستاویز آن قرار داده ، گفتند: این حکم دوبار آزاد و دو نوبت نسخ شده است ! و باز گفتند: این حکم بیش از دوبار، بلکه تا هفت مرتبه حلال و حرام شده است !

آری ، مادام که دانشمندان پیرو مکتب خلفا این چنینند و خود را ملزم به پذیرش و اعلام درستی آن احادیث متناقض می دانند، از این قبیل توهینها به شرع مقدس اسلام باک نخواهند داشت .

دانشمندان مکتب خلفا از همین احادیث ساختگی در تایید

تحریم ازدواج موقت خود بهره کافی برگرفته اند. داستان زیر را که ابن خلکان از قول محمد بن - منصور در ماجرای بین یحیی بن اکثم (918) و ماءمون عباسی ، که در اوایل قرن سوم هجری اتفاق افتاده و در کتاب خود آورده است ، یکی از آن موارد بوده است .

محمد بن منصور گفته است : ما در راه شام در خدمت ماءمون خلیفه بودیم که فرمان داد تا منادیش در میان مردم بانگ برآورد که ازدواج موقت حلال و مجاز است . یحیی بن اکثم بن من و ابوالعیناء گفت : بامدادان به خدمت خلیفه درآیید و هر گاه موقعیت را مناسب دیدید سخن بگویید، و گرنه سکوت اختیار کنید تا من برسم . ما طبق دستور یحیی صبحگاهان به خدمت ماءمون رسیدیم . ولی او را دیدیم که سخت خشمگین نشسته و در حالی که مسواک بین دندانهایش می کشید، پشت سر هم می گفت : متعتان کانتا علی عهد رسول الله (ص ) و علی عهد ابی ابکر و انا انهی عنهما، و من انت یا جعل حتی تنهی عما فعله رسول الله (ص ) و ابوبکر . یعنی دو متعه در زمان پیامبر خدا (ص ) و زمان ابوبکر انجام می شد عمره تمتع و ازدواج موقت و من آن دو را ممنوع می کنم . تو چه کسی باشی ای سوسک سیاه که عملکرد پیامبر خدا (ص ) و ابوبکر را ممنوع اعلام کنی ؟