دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 265

2. در صحیح بخاری و مسلم و سنن ابن ماجه و دارمی و ترمذی و مسند احمد بن حنبل آمده است که پیامبر خدا (ص ) شتر را از جانب راست کوهانش برای قربانی نشان کرده است (955). و در المحلی آمده است که ابوحنیفه در این مورد گفته است : من اینگونه نشان برای قربانی کردن را خوش ندارم ، زیرا این مثله کردن است !

ابن حزم گفته است این از عجایب روزگار است که کار پیامبر خدا (ص ) مثله باشد! اف برخردی که به خرده گیری از فرمان پیامبر خدا (ص ) بپردازد. (956)

3. پیامبر خدا (ص ) فرموده است : خیار معامله تا جدا شدن خریدار و فروشنده از یکدیگر به قوت خود باقی است (957). اما ابوحنیفه و شافعی ، بنا به آنچه در بدایه المجتهد آمده است ، گفته اند: مهلت

خیار سه روز است (958).

ابن حزم در المحلی روایاتی را که از رسول خدا (ص ) در این حکم آمده ، آورده و سپس گفته است : ابو حنیفه و مالک و پیروانشان همه اینها را خلاف دانسته و گفته اند که : معامله با سخن گفتن قطعی و تمام می شود، اگر چه خریدار و فروشنده از هم جدا نشوند و هیچیک دیگری را حق خیار نداده باشد. و به این ترتیب با سنت ثابت شده مخالفت کرده اند (959).

4. در صحیح بخاری و مسلم و دارمی و ابن ماجه و دیگر منابع آمده است که : اگر شخص محرم نعلینش را از دست داد، کفش به پا کند (960). ابن حزم این حکم را به طور مفصل شرح داده و مخالفت ابو حنیفه را در المحلی آورده است (961).

5. در صحیح بخاری و مسلم و ابوداود و ابن ماجه و دیگر منابع آمده است : پیغمبر خدا (ص ) سر مرد یهودی را که سر دختر بچه ای را با دو سنگ شکسته بود، به همان ترتیب شکست (962). ولی ابن رشد در کتاب بدایه المجتهد می نویسد: ابو حنیفه و پیروانش در باب قصاص می گویند: مجرم به هر شکلی که کشته باشد، باید تنها با شمشیر قصاص شود (963). و تفصیل آن در المحلی ابن حزم آمده است (964).

6. در صحیح بخاری و سنن ابوداود و ترمذی و دارمی و دیگر منابع آمده است که پیامبر خدا (ص ) فرمود: افطر الحاجم و المحجوم . یعنی حجامت کننده و حجامت شونده روز خود را گشوده اند (965). ولی در بدایه المجتهد

ابن رشد آمده که ابوحنیفه و یارانش می گویند: این کار نه مکروه است و نه موجب بطلان روزه (966)!

7. در سنن ترمذی و نسائی و ابن ماجه و دارمی و دیگر منابع آمده است که : وضو نصف ایمان است (967). و ابو حنیفه ...