دو مکتب در اسلام جلد دوم صفحه 371

348- و این بر خلاف عمومیت آیه شریفه خمس ، و مخالف آن چیزی است که در فقه ائمه اهل بیت آمده است .

349- کتاب الخراج ، ص 83، و نیز کتاب الاموال ابو عبید (ص 345-348) که دو نظریه ارائه کرده است : الف ) اینکه در آن زکات است ؛ ب ) اینکه در آن خمس است .

350- عبدالقیس قبیله ای است از ربیعه که موطن آنها تهامه بوده ، سپس به بحرین نقل مکان کرده اند. نمایندگان ایشان در سال نهم به خدمت رسول خدا(ص ) رسیده اند. در اموال ابوعبید به جای جمله تعطوا الخمس من المغنم ، تؤ دوا خمس ما غنمتم آمده است .

351- صحیح بخاری ، ج 4، ص 205، باب والله خلقکم و ما تعلمون از کتاب توحید و ج 1، ص 13 و 19 آن و ج 3، ص 53؛ صحیح مسلم ، ج 1، ص 35 و 36، باب الامر بالایمان از ابن عباس و دیگران ؛ سنن نسائی ، ج 2، ص 333؛ مسند احمد، ج 3، ص 318 و ج 5، ص 136.

352- عمرو بن حزم انصاری و خزرجی است که در جنگ خندق به بعد شرکت داشته و در سال 51 یا 53 یا 54 ه

در مدینه درگذشته است . اسدالغابه ، ج 4، ص 99.

353- فتوح البلدان بلاذری ، ج 1، ص 82، باب الیمن ؛ سیره ابن هشام ، ج 4، ص 265-226؛ تاریخ طبری ، ج 1، ص 1727-1729؛ تاریخ ابن کثیر، ج 5، ص 76؛ کتاب الخراج ابو یوسف ص 85. و روایت دیگری است که آن را حاکم در المستدرک خود ج 1، ص 395 و 396 و متقی در کنزالعمال ج 5، ص 517 آورده اند.

354- طبقات ابن سعد، ج 1، ص 270. جذام قبیله ای است بزرگ از قحطان که نسبشان در جمهره ابن حزم 420-421 آمده و سعد هذیم از بطون قضاعه و منسوب به قحطان است که نسبشان در ص 447 جمهره آمده است . اما ابی و عنبسه در شمار اصحاب پیغمبر(ص )، تنی چند به این نام مشهورند که ابن سعد این ابی و عنبسه را مشخص نکرده است که کدام آنها می باشند که با آوردن کنیه یا لقب ایشان ، آن دو شناخته شوند.

355- مالک بن احمر از جذام بن عدی ، تیره ای از کهلان بود که مسکن آنها بین مدین و تبوک بوده و چون مالک اسلام آورد از پیغمبر تقاضا نمود که نامه ای بنویسد و مردمش را به اسلام دعوت کند که پیغمبر آن را بر پوستی که طولش یک وجب و عرض آن چهار انگشت بوده است نوشت .

356- در شرح حال مالک در اسدالغابه ج 4، ص 271 و اصابه ج 3، زیر شماره 7593 و لسان المیزان ج 3، ص 20 که در آخری نامش را به جای مالک